Opinie: Van de regen in de drup

Al 25 jaar strijdt Geurt Busser tegen de NAM. In tegenstelling tot vele anderen wordt hij echter niet blij van het feit dat de staat nu aansprakelijk wordt voor bevingsschade.

2018 is een Jubileumjaar. Ik vier 25 jaar strijd met de NAM. NOVA deed in 1993 voor het eerst verslag. Toen werd het serieus. Ik had net, na drie jaar procederen, rechten verworven op het wad zodat ik als beroepsmatig waddenschilder ontvankelijk was voor de Raad van State.

Samen met onder andere Natuurmonumenten, Vogelbescherming, Greenpeace en Waddenvereniging voerden we acties, demonstraties en rechtszaken waarbij mijn aspect ‘belevingswaarde’ goed aan bod kwam, soms nog in een aparte rechtszaak.

Belevingswaarde

Uiteindelijk werd een ‘onafhankelijke’ commissie Meijer benoemd die een Waddenfonds van 800 miljoen euro beloofde voor ‘natuurherstel’ en de NAM zou het Waddengas winnen ‘met de hand aan de kraan’. Daarna ging het alleen nog over geld. Natuurmonumenten vroeg 1200 miljoen, regering bood 400 miljoen, enzovoort. Na stevig onderhandelen sloeg iedereen zich op de borst met het behaalde ‘resultaat’, ik kreeg onenigheid met de totale ‘natuurbescherming’. De belevingswaarde die mijn werk vertegenwoordigt is niet onderhandelbaar. Je kunt niet een gebied schenden en vervolgens ongeschonden weer achterlaten.

Good cop, bad cop

De waarde van de ‘hand aan de kraan’ van de NAM ondervinden we al jaren aan den lijve. De NAM en de overheid spelen elkaar de bal toe, altijd. We hebben bad cop Kamp gehad, nu is good cop Wiebes aan de beurt. De nieuwe gasboring bij Schiermonnikoog doet het ergste vrezen.

Na de Groninger aardbevingen, kwamen er belangen groepen op die met steeds nieuwe woordvoerders Belangrijke Besprekingen voeren in Belangrijke Commissies. Er was weinig samenwerking, maar hadden de belangengroeperingen succes?

De NAM gaat er nu tussenuit en wordt de overheid aansprakelijk. De NAM moet zich aan de wet houden, maar de overheid máákt de wet. Als je procedeert tegen de overheid, dan verlies je gegarandeerd. Ik denk dat we van de regen in de drup komen. Word ik paranoia, heb ik gebrek aan vertrouwen? Ik vroeg advies van prof. A.Q.C. Tak, emeritus hoogleraar bestuursrecht.

Advies

Hij antwoordt, en ik citeer: „Ik vrees dat je gelijk hebt, Geurt. (...) Je schrijft ‘Ik denk dat we van de regen in de drup komen.’ Ik denk dat je de enige Groninger bent, die dit ziet; de rest heeft het te druk om samen met de media te dansen van vreugde. Eerst was de NAM jullie tegenpartij en kon je terecht bij de burgerlijke rechter voor jullie schadeclaims. Nu is de overheid daar ineens voor gesprongen, en heeft (zelf!!) een 'onafhankelijke en onpartijdige' commissie ingesteld.

Wat is dit waard? Je mag nu een claim indienen bij die commissie. Die geeft een advies aan de minister. Die neemt een besluit. Als je het daar niet mee eens bent, kun je bij diezelfde minister een bezwaar indienen. Als dat afgewezen wordt, kun je in beroep bij de bestuursrechter, met hoger beroep bij de Raad van State.

Wat dit waard is, hebben inmiddels duizenden goedgelovigen aan den lijve ondervonden. Die commissie adviseert echt niet méér dan de minister lief is. De minister volgt dat advies. De bestuursrechter zegt: de minister heeft zich laten adviseren en dus is het goed. De Raad van State is de vazal van de overheid, dus wat het hoger beroep waard is, weet je ook.

Wat zijn de WOORDEN 'onafhankelijk' en 'onpartijdig' in 2018 waard? Waarom niet een commissie van drie personen: één aangewezen door de minister; één door de slachtoffers, en een derde door de eerste twee gezamenlijk? En met een voor de minister BINDEND advies?

Groet, Twan

Geert Busser is waddenschilder en woont in Warffum

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.