Opinie: Iedereen verliest bij Trumps heffingen

De importheffingen die Trump doorvoert om de VS te beschermen hebben een averechts effect. De president snijdt zichzelf en zijn kiezers ermee in de vingers.

De jongste zetten van de Amerikaanse president Donald Trump in het handelsconflict zijn een schot in eigen voet. Om eerder bereikte onderhandelingsresultaten zeker te stellen, kan hij beter zijn nieuwste heffingen intrekken.

Begin deze maand zijn de Canadese vergeldingsmaatregelen ingegaan in reactie op Trumps heffingen op import van staal en aluminium. Eerder deden de EU, China en Mexico hetzelfde. Daarmee verdampen de eerder bereikte resultaten voor de VS.

Tot de G7-top stond Trump er goed voor. Door te dreigen met een forse importtarieven op staal en aluminium wist hij de belangrijke staalexporteurs Zuid-Korea, Brazilië en Argentinië te dwingen tot ‘vrijwillige’ beperking van hun export naar de VS. Japan en Rusland accepteerden de hogere grensbelasting en namen geen tegenmaatregelen.

Deze resultaten verbeteren de concurrentiepositie van de Amerikaanse staal- en aluminiumproducenten, waardoor er na verloop van tijd werk bij komt in deze industrie waar zoveel van Trumps aanhangers te vinden zijn.

Uitgesmeerd nadeel

Hier staat kostenverhoging tegenover voor Amerikaanse bedrijven die staal en aluminium inkopen. Zij zijn nu aangewezen op binnenlands staal en aluminium dat duurder is, of op de import die prijziger is geworden. Dit nadeel weegt voor Trump minder zwaar, omdat het over meer bedrijven en sectoren wordt uitgesmeerd en dus per bedrijf minder hard aankomt. Bovendien kan Trump de hogere overheidsinkomsten uit de importheffingen goed gebruiken, gezien zijn begrotingstekort.

Naast verbetering van de concurrentiepositie van Amerikaanse staal- en aluminiumbedrijven had het dreigen met heffingen aanvankelijk nog een gevolg: Canada en Mexico bleken meer bereid om de VS tegemoet te komen bij de heronderhandeling over het Noord-Amerikaanse vrijhandelsakkoord Nafta.

Winst

De grootste winst leek Trump te gaan boeken op China. Dat land zegde toe voor 70 miljard dollar extra uit de VS te importeren, de invoertarieven op auto’s te verlagen en de beperkingen op buitenlandse investeringen in de financiële dienstverlening en auto-industrie te versoepelen.

Maar voor Trump zijn deze onderhandelingsresultaten, waarvoor hij amper iets terug hoefde te geven, niet genoeg. Eind mei besloot hij de staalheffingen ook op te leggen aan Canada, Mexico en de EU. Als klap op de vuurpijl liet hij twee weken geleden weten op 50 miljard aan importen uit China toch een belasting van 25 procent te gaan heffen. Hij dreigde daarnaast nog eens 200 miljard dollar aan importen uit China te treffen met een heffing van 10 procent indien China het waagt de aangekondigde tegenmaatregelen uit te voeren.

Schadepost voor VS

Trump schiet zichzelf in de voet met deze jongste stappen. Allereerst omdat met een heffing van 25 procent op een pakket goederen van 50 miljard de Chinese export naar de VS nooit met 70 miljard kan afnemen. Ook een extra heffing van 10 procent op een pakket van 200 miljard aan andere Chinese goederen speelt dat niet klaar. De Amerikaanse handelsbalans zou dus beter af zijn als Trump zich tevreden zou stellen met de Chinese importtoezegging van 70 miljard, te meer daar de Amerikaanse export naar China juist zal dalen zodra de Chinese tegenmaatregelen ingaan.

Tel hier de schade bij op die de Amerikaanse exportindustrie oploopt doordat ook Canada, Mexico en de EU tegenmaatregelen nemen, en het wordt duidelijk dat Trump zichzelf met een handelsoorlog diep in de vingers snijdt.

Verliezers

De huidige escalatie van het handelsconflict leidt slechts tot verliezers, waarbij de Verenigde Staten de meeste schade op zullen lopen. Amerikaanse exporteurs zullen immers bij heel veel grenzen tegen hogere heffingen aanlopen. De landen waarmee de VS nu een handelsoorlog zijn begonnen hebben daar slechts op één plek last van: de Amerikaanse grens.

Maar het is nog niet te laat. Trump kan zijn extra importheffingen gewoon terugdraaien, waarmee ook de tegenmaatregelen zullen verdwijnen. Als hij de kosten en baten tegen elkaar afweegt, kan hij niet anders concluderen dan dat de Verenigde Staten beter af zijn als hij op zijn schreden terugkeert.

Raoul Leering is hoofd Internationaal handelsonderzoek bij ING

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.