Opinie: Premier Rutte, doe iets aan ons geluksgevoel

Premier Rutte is sceptisch over de mogelijkheden van de overheid om inwoners gelukkig te maken. Ten onrechte, zo bewijst de situatie in Groningen. Een open brief.

Geachte heer Rutte,

Onlangs heeft u in het openbaar uw mening gegeven over de bijdrage van de rijksoverheid aan het geluksgevoel van de inwoners. Ik denk dat u het bij het verkeerde eind heeft als u van mening bent dat de rijksoverheid nauwelijks invloed heeft op dat geluksgevoel.

Het is alweer heel wat jaren geleden dat in Groningen in de nabijheid van Slochteren werd begonnen met de exploitatie van ’s wereld grootste gasveld. Op enig moment kon nagenoeg iedereen in Nederland zijn huis verwarmen en het eten bereiden met het Groningse gas. De rijksoverheid heeft daar in belangrijke mate toe bijgedragen. Dat was een positieve bijdrage aan ons geluksgevoel.

Nadelen

Maar dat was niet genoeg. De gasbel leek onuitputtelijk en het gas werd vervolgens ‘verjubeld’, grote verbruikers kregen aansluitingen èn het gas werd geëxporteerd naar andere Europese landen. Dat leidde algauw tot de eerste nadelen: de diepe ondergrond onder de voeten van veel Groningers bleek de door de rijksoverheid gefiatteerde, geforceerde gaswinning niet goed aan te kunnen. Aardbevingen en bodemdaling waren het gevolg. Dat had bij de inwoners van Groningen een negatief effect op het geluksgevoel. Eind 2012 werden we opgeschrikt door de eerste, zwaardere aardbeving (u weet wel, die bij Huizinge). Kan gebeuren, toch?

Onderzoek wees al snel uit dat de kans op nog zwaardere aardbevingen niet denkbeeldig moest worden geacht. Dus ging natuurlijk met instemming van de rijksoverheid de gaskraan verder open. Logisch, toch?

Versterken

Toen we daar achter kwamen daalde opnieuw het geluksgevoel bij uw Groningse burgers. Maar, geen nood. Dan gaan we toch gewoon de gebouwen (dus ook de woningen van de Groningers) versterken. Dan wordt het vanzelf weer net zo veilig als elders in ons land. Hè, gelukkig. De rijksoverheid neemt een besluit in ons voordeel en dat deed ons geluksgevoel weer een beetje stijgen.

En zo geschiedde. De Nationaal Coördinator Groningen werd aangesteld en die ging aan de slag om een en ander te organiseren en uit te voeren. Met natuurlijk zoals veelvuldig in de stukken staat (tot en met de dag van vandaag) staat de bewoner centraal, de bewoner voorop (hebben we overigens weinig van gemerkt).

Ingrijpend

Gaandeweg kwamen de Groningers er achter dat het versterken van de woningen nogal ingrijpend was (eufemisme). Maar goed, het is voor het goede doel: veilig wonen in je eigen huis. Wie wil dat nu niet? Het geluksgevoel bleef ongeveer gelijk.

Toen was het kleine dorp Overschild aan de beurt; een dorp als ‘proefkonijn’, want klein, overzichtelijk, nagenoeg geheel particulier eigendom en met bijna uitsluitend vrijstaande woningen. Onrust in het dorp; wat staat er te gebeuren, wat kunnen we verwachten? Het geluksgevoel steeg beslist niet, meneer Rutte.

Wachten

Uitgebreide woninginspecties werden uitgevoerd en toen begon het lange wachten op de resultaten van die onderzoeken. Vijf maanden verstreken, acht maanden verstreken, een jaar verstreek en nog steeds geen rapporten. U snapt het waarschijnlijk al; het geluksgevoel daalde snel. En toen kwamen uiteindelijk van één straat de rapporten binnen en wat bleek: circa 90 procent van de vrijstaande woningen kwam in aanmerking voor sloop en herbouw. Omdat de versterkingskosten (ver) uitkwamen boven de geschatte herbouwwaarde van die woningen. De conclusie was: wij wonen dus in ONVEILIGE woningen!

De bewoners van de andere twee straten (het is nu eenmaal een klein dorp) vroegen zich af wat dat voor hen zou kunnen gaan betekenen; zij hadden nog steeds geen rapporten binnen. Zij maakten zich uiteraard wel grote zorgen. Bent u er nog bij? Hoezo geen bijdrage aan ons geluksgevoel?

Lumineus

Uw nieuwe minister van Economische Zaken & Klimaat ging vlot van start. De gaswinning was inmiddels gemaximeerd, op advies van het SodM, maar is dat wel genoeg? Willen we echt veiligheid voor de Groningers bieden, dan moet eigenlijk de gaswinning gewoon worden gestopt. Maar ja, dat gaat zo maar niet, want de rijksoverheid heeft nu eenmaal leveringsverplichtingen aangegaan en die schuif je niet zomaar aan de kant. Uw minister kwam met een lumineus idee: we bouwen de gaswinning in stappen af tot nul; te bereiken in 2030. Heel Groningen juichte! Maar helaas te vroeg.

Onveilig

Met het lanceren van dat plan ben je er nog niet. Die lopende versterking van de gebouwen kost natuurlijk veel geld; veel meer dan ooit werd vermoed. Daarom dus even pas op de plaats maken met die versterking. Eerst maar eens wat onderzoeken starten die uit moeten wijzen dat de afbouw van de gaswinning inderdaad meer veiligheid biedt (minder zware aardbevingen dus). En ja, de bewoners die nu al 15 maanden wachten op hun rapport moeten nog maar even langer wachten; in hun onveilige huizen dus! Ik kan u verzekeren dat het geluksgevoel bij de inwoners van Overschild tot onder nul is gedaald. Onder invloed dus van onze rijksoverheid!

Met bovenstaande heb ik geprobeerd duidelijk te maken hoe groot de invloed van onze rijksoverheid is op ons geluksgevoel. Invloed die u dus bagatelliseert. Kom tot inkeer, samen met uw minister, of stap op.

Rob Gramberg is inwoner van Overschild

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.