Had mij voorgenomen niet meer over de 130 en de Gooise Vrouwe te schrijven. Maar er zijn nieuwe feiten en omstandigheden.

Eerst. Waarom willen mensen harder rijden? Drie oorzaken/redenen. De belangrijkste is dat mensen aanzienlijke tijdwinst denken te boeken als ze harder rijden. De tweede oorzaak is 'rijplezier'. Dat betekent niet noodzakelijkerwijs 'scheuren' maar wel: harder rijden.

In een moderne comfortabele auto op een moderne comfortabele weg voelt een bepaalde snelheid al gauw als saai. De bestuurder verhoogt vrijwel automatisch zijn snelheid om wat meer te doen te hebben en zich prettiger te voelen. Bovendien is snelheidsgevoel 'glijdend': hoe langer je met een bepaalde snelheid rijdt hoe lager die snelheid gaat voelen. Onderzoek wees uit dat bestuurders die geruime tijd op een snelweg reden 10 kilometer per uur sneller reden dan toen ze aan dat traject begonnen. De derde reden van harder rijden, en dat is de reden die automobilisten zelf het vaakst noemen, is: je aanpassen aan het overige verkeer.

Wat betekenen deze drie redenen nu in de praktijk? Wel, wij zijn de laatste tijd doodgegooid met proefnemingen waar uit blijkt dat 130 in plaats van 120 als maximum aanhouden verwaarloosbare tijdwinst oplevert. Dat neemt niet weg dat het gevoel dat je opschiet er wel degelijk is. En wie loopt er nu niet een stapje harder als hij dringend naar het toilet moet?

Het lekkere gevoel dat sneller rijden sommige mensen oplevert, kun je ook niet ontkennen. Het derde argument, dat van het aanpassen aan het overige verkeer, is natuurlijk een prachtig voorbeeld van sociaal wenselijke antwoorden op een vragenlijst, dat hooguit dient om de eerste twee 'redenen' te rechtvaardigen.

Wat overblijft zijn die twee puur gevoelsmatige motieven. Oftewel – wij citeren de bewindspersoon – het is wat de mensen wensen. En met deze bewindspersoon en dit kabinet gebeurt dat dan ook. Hoezo regeringsverantwoordelijkheid.

Wat er toen gebeurde is zorgelijk. Er kwamen cijfers naar buiten over wat de limietverhoging aan doden en gewonden zou opleveren. Nou, niet zoveel vonden ze, dus dat viel wel mee. Tenzij het de zoon of dochter van de bewindspersoon is, natuurlijk. Of van u, lieve lezer.

Nog zorgelijker is dat de genoemde cijfers nogal uiteenlopen. Dat geeft te denken over de oprechtheid van de bewindspersoon. Dat denken wordt versterkt doordat zij informatie achterhield. Dankzij gratis ochtendblad De Pers is die informatie nu openbaar. Googel maar op 'Wob-verzoek inzake de snelheidsverhoging autosnelwegen' en geniet.

Er wordt dus geknoeid met de feiten, en u en ik mogen 134 miljoen ophoesten om een deel van de negatieve gevolgen van wat sommige mensen wensen te voorkomen. Dit terwijl als gevolg van bezuinigingen hele buslijnen worden geschrapt, tegen de wensen van mensen. Mooie boel.

Gelukkig is daar het lid der Tweede Kamer Sander de Rouwe, bekend van eerdere bloopers op verkeersgebied. Na meer dan een half jaar reageert hij: 'Begrijp ons niet verkeerd: 130 km per uur is een mooie snelheid. Maar wij zitten hier nuchterder in dan VVD en PVV. Wij willen wel dat het fatsoenlijk en verantwoord blijft.' En: 'Wij zeggen niet: lever maar weer in die borden.' Nee, stel je voor…

Cees Wildervanck is verkeerspsycholoog