Brommobiel: altijd een koppositie op de binnenweg

Niemand sukkelt graag voort in de file. Maar als het dan toch moet, rij je natuurlijk het liefst vooraan. In een Franse Microcar bijvoorbeeld, de brommobiel die vorig jaar het best werd verkocht in Nederland. Daarmee verover je op elke binnenweg moeiteloos de koppositie, ondervindt het Mobiel-testteam.

Mopperend stapt Mobiel-tester William Pomp (34) bij Microcar-dealer Jacobs in Nieuw-Amsterdam in de door het Franse brommobielmerk geproduceerde M.go F8, een flitsend gele 'sportuitvoering' met matzwarte velgen, vuurrode veiligheidsgordels en een begrensde topsnelheid: "Ik schaam mij rot met die 45-kilometersticker achterop. Dat ding kan er nog zo mooi uitzien, het blijft bejaardentransport. Wat moet je in dit beroep toch een hoop narigheid doorstaan! Mijn vrienden vertel ik hier niks over. Ik kan alleen maar hopen dat ze de krant waar dit testverhaal in verschijnt niet lezen."

Collega-tester Bouwe van Norden (54) zit qua leeftijd wat dichter bij de doelgroep van de Microcar-fabrikant. Goedgemutst relativeert hij het venijn van de aan luxe bolides gewende Pomp: "Als je vanwege bijvoorbeeld een verslechterd gezichtsvermogen moet stoppen met autorijden, lijkt zo'n Microcar mij een uitkomst. Je komt droog, warm, ontspannen en in redelijk comfort overal waar je naartoe wilt. Het zal nooit gebeuren, maar als wij samen in het bejaardenhuis belanden, wil ik wel uitstapjes met je maken in zo'n brommobiel. Dan kunnen wij eens naar een mooi stekkie hobbelen en een middagje vissen."

Het tweecilinder dieselmotortje roffelt tevreden in het vooronder terwijl de heren over de geboortegrond van Pomp via Schoonebeek naar Duitsland koersen. Ondanks buitentemperaturen ver onder nul, houdt de kachel van de Microcar het duo heerlijk warm. Het karretje heeft er zin in. Al snel geeft de digitale teller aan dat de testers voortrazen met 52 kilometer per uur. Maar ze rijden dan ook in een sportuitvoering.

Fotograaf Duncan Wijting kan de allengs enthousiaster wordende mannen niet bijhouden in een gewone Microcar. Uit wraak bezorgt hij het licht euforische stel een koude douche. Met zijn van gps voorziene mobieltje meet hij de werkelijke snelheid van Pomp en Van Norden. En die blijft keurig onder het wettelijke maximum van 45 km/u, meldt hij fijntjes als er voor een fotosessie wordt gestopt bij een authentieke Schoonebeekse jaknikker.

Maar hij kan het humeur van het testduo niet bederven. Al snel na vertrek is de stemming van Pomp totaal omgeslagen. Met een grijns van oor tot oor zit hij achter het stuur en hij zingt uit volle borst Op fietse van Daniël Lohues. Wat zijn vrienden en vriendinnen van zijn brommobielavontuur zullen denken, zal hem ineens een zorg zijn.

Het ritje ontspant de jongste testpiloot en opent hem de ogen voor tragere genietingen. "Dit is grappig en het onthaast. Normaal kijken jonge vrouwen om als ik voorbij rijd, nu heb ik bekijks van 'aolde mannegies en vrouwgies'. Mijn oma zou ik best zo'n Microcar gunnen." Van Norden heeft het ook naar zijn zin. Ondanks 1,95 meter lengte heeft hij nog een flink stuk hoofdruimte. En het motorrumoer is – in tegenstelling tot wat de heren hadden verwacht – zo bescheiden dat je in deze brommobiel zonder stemverheffing kunt converseren.

Bovendien ligt het tempo zo laag dat er niet voortdurend strak naar de weg en het overige verkeer moet worden getuurd. Daardoor is er volop gelegenheid meligheden uit te wisselen. 'Wat een g-krachten", roept Van Norden als zijn metgezel op volle snelheid een rotonde neemt. "Eigenlijk hebben wij grenzeloos plezier", grinnikt Pomp als hij van Duitsland weer terugrijdt naar Nederland. Geregeld prijzen de heren ook de 'bloedstollende acceleratie' van de van een traploze cvt-automaat (voor het eerst toegepast in de Daf) voorziene brommobiel.

Kanttekeningen zijn er ook. Omdat het gewicht van een brommobiel onder 350 kilo moet blijven, is de Microcar licht geconstrueerd. Tegelijkertijd is de vering vrij stug. Op klinkerwegen heeft het voertuigje daardoor stuiterneigingen. Bovendien produceert de vierwieler dan bijgeluiden. En invoegen in het verkeer vergt vanwege het bescheiden motorvermogen meer tijd dan met een auto. Dat is geen probleem, maar het vraagt om extra voorzichtigheid.

Als Van Norden achter het stuur kruipt, toont Pomp zich wel te spreken over die traagheid. Hij piept: "Ik ben blij dat je nu niet zo hard kunt, want soms sta ik bij jou in de auto doodsangsten uit." De bestuurders van de auto's in de file die zich achter de twee Microcars vormt, denken daar anders over. Het liefst zouden ze door de brommobielen heen willen rijden, lijkt het. Maar ze gaan niet verder dan bumperkleven en geïrriteerd met brullende motor inhalen. "Wie in een brommobiel rijdt, maakt weinig vrienden", stelt Pomp droogjes vast. Het is treurig, maar bijna niemand heeft blijkbaar geduld met langzamere, doorgaans oudere verkeersdeelnemers.

Recessie drukt verkoop niet

Het brommobielmerk Microcar heeft in Nederland het grootste marktaandeel. Vorig jaar liep dat ondanks de recessie fors op. Het lag toen op 36,5 procent. Dat komt neer op 579 voertuigen (196 meer dan in 2008). Het merk Ligier staat op de tweede plaats, Aixam is derde. In totaal vonden in 2009 in ons land 1585 brommobielen een koper. Daarvan gingen er 77 naar Friesland, 70 naar Groningen en 59 naar Drenthe. Commercieel manager René Hoogeveen van Microcar in Ede hoopt dat de afzet van zijn merk de komende jaren geleidelijk groeit.

De meeste brommobielrijders zijn 65-plussers: ruim 52 procent. Toch kopen ook jongere mensen zo'n voertuig dat met een bromfietsrijbewijs mag worden bestuurd. Microcar-dealer Peter Batterink (38) van autobedrijf Jacobs in Nieuw-Amsterdam vertelt dat zich bij hem behalve senioren ook klanten melden die vanwege onder meer een spierziekte of een evenwichtstoornis niet (meer) mogen autorijden. Ze hebben aan een Microcar een vierwieler die volgens hem niet onderdoet voor een kleine auto en waar ze dankzij de hoge zit goed kunnen in- en uitstappen.

Hoogeveen vindt dat de brommobielen van nu volwassen vervoermiddelen zijn. Ze wekken tegenwoordig ook minder ergernis bij het overige verkeer dan in het verleden het geval was, verklaart hij. "Langzamerhand kent iedereen wel iemand die een brommobiel heeft en daar mee geholpen is." Deze vierwielers voorkomen vooral op het platteland dat ouderen en mensen met een handicap in een isolement belanden.

Sommige kopers leggen enorme afstanden af met hun brommobiel. Zo heeft Hoogeveen een klant die geregeld op bedevaart gaat naar Lourdes (vijf dagen heen, vijf dagen terug, red.). Een man uit Wijnjewoude reed in ruim een jaar zo'n 50.000 kilometer. Toeren met zijn brommobiel is zijn hobby.

Volgens Hoogeveen is een brommobiel voordeliger in gebruik dan een auto. Het verbruik van de Microcars ligt op 1 op 30 (diesel). Het onderhoud is goedkoop, de jaarlijkse afschrijving bescheiden. Een WA-verzekering kost zo'n 150 euro, allrisk ongeveer 600 euro. Bpm en houderschapsbelasting hoeven niet te worden betaald. Wie met een brommobiel rijdt, mag autowegen (100 km/u), snelwegen en wegen waar een verbod voor tractors geldt niet op. Een 523 cc tweecilinder Yanmar diesel levert 5,4 pk en is op topsnelheid dankzij een isolerend dekentje redelijk stil.

Luxe versie populair

De eenvoudigste Microcar brommobiel kost 9995 euro, maar deze uitvoering wordt vrijwel niet verkocht. De populairste Microcar is de M.go SXI van 13.995 euro. Geliefd is ook de sportuitvoering M.go F8 (14.595 euro). De tweepersoons Microcars zijn relatief pittig geprijsd. Dat komt onder meer door het gebruik van lichte, relatief dure materialen als aluminium. Hierdoor blijft het gewicht onder het wettelijke maximum van 350 kilo. Microcar geeft drie jaar garantie. Op de optielijst staan extra's als een schuifdak en ('erg populair') bullbars. Microcars met een 523 cc tweecilinder Yanmar dieselmotor (5,4 pk) zijn begrensd op 45 km/u. Meer informatie: www.microcar.nl .