Bert Hummelen wilde als jochie boswachter worden, maar was jarenlang fiscaal jurist. Nu werkt hij met veel voldoening voor Staatsbosbeheer. Monique van den Dungen studeerde bosbouw, werkte ook als bosbouwkundige, maar houdt zich nu voor Groningen Seaports bezig met het vergroenen van de haven in Delfzijl en de Eemshaven.

Naam: Bert Hummelen (43), Leeuwarden

Opleiding: Rechten, Fiscaal Juridisch, Rijksuniversiteit Groningen, 1988-1993

Eerste baan: fiscaal jurist bij Deloitte Belastingadviseurs (1993-2002)

Huidige baan: districtshoofd Staatsbosbeheer Veen tot Lauwersmeer (1,5 jaar)

Als jongen werd hij gegrepen door verhalen van de boswachter in Zoutkamp. Bert Hummelen: "Die man kon met hart en ziel vertellen over de natuur. Dat wilde ik ook, heerlijk buiten zijn. Maar ik was ook goed in cijfertjes. Na een stage op het advocatenkantoor van mijn oom besloot ik rechten te studeren."

Zijn jeugddroom verdween naar de achtergrond. Na zijn studie ging hij aan de slag bij Deloitte. `Een kantoor in opbouw. Het was verrekte druk. We gingen er als jonge honden keihard voor. Ik draaide zestig tot zeventig uur per week. Het leuke? Je verdiende geld voor mensen, door belastingbesparende maatregelen te treffen. Dat was kicken."

Hummelen ("ik was Mr. Deloitte") kon vennoot worden. "Maar ik vroeg me af: word ik daar echt gelukkig van? Hoe leuk ook, ik miste iets. Mijn baan vond ik te geldgericht." Hij zocht een managementfunctie in de ideële hoek. "Liefst in het groen."

Met succes solliciteerde hij in 2002 als districtshoofd Staatsbosbeheer van de Wadden. "Prachtig mooi werk. Ik ging de helft minder verdienen, maar werkte ook minder onder commerciële druk. Spijt heb ik nooit gehad. In het leven gaat het niet om geld, macht en aanzien."

Als districtshoofd stuurt hij nu een team van ongeveer veertig boswachters en opzichters aan. "Ik ben verantwoordelijk voor de financiën en voor het behalen van natuur- en recreatiedoelen. Het leuke is dat ik nu ook weer buiten ben." Zijn drijfveer is opkomen voor het zwakke. "In het ontwikkelingswerk of de zorg zou ik ook kunnen werken. Maar de natuur staat nummer een."

'EMSHAVEN WORDT STEEDS GROENER'

Naam: Monique van den Dungen (46), Annen (Dr.)

Opleiding: 4-jarige opleiding bosbouw aan de Hogere Bosbouw- en Cultuurtechnische school in Velp

Eerste baan: projectmedewerker Bosbouwkundig Adviesbureau Bosland BV in Velp

Huidige baan: adviseur overheid en milieu Groningen Seaports (sinds oktober vorig jaar)

Ze studeerde bosbouw, werkte voor diverse natuurorganisaties, was tien jaar provinciaal ambtenaar en heeft nu een baan bij Groningen Seaports. "Ik hou me bezig met het verduurzamen van de haven in Delfzijl en de Eemshaven. Hoe kun je bedrijven prikkelen tot minder energieverbruik. Kan afval misschien weer grondstof worden? We willen een nog groenere haven worden." Te stringente maatregelen nemen kan niet. "We willen natuurlijk schone scheepvaart, maar zonder dat we onszelf door allerlei maatregelen uit de markt prijzen."

De afgelopen tijd was ze nauw betrokken bij het Eemshavenpact. "Bedrijven en milieuorganisaties spraken af dat groei van de Eemshaven niet ten koste van de natuur mag gaan."

Van den Dungen groeide op in een arbeidersgezin in Brabant en was als kind veel buiten. "We woonden dichtbij de Caamse bossen, waar ik vaak aan het fietsen was." Niet onlogisch dat ze, na een beroepenvoorlichting, enthousiast werd over bosbouw. Na haar studie werkte ze twee jaar bij een adviesbureau. "Het werk varieerde van kaarten maken tot onderzoek naar vegetatie." Daarna vertrok ze met haar man voor vier jaar naar Burkina Faso. "Daar schreven we beheerplannen voor de bestaande savannebossen." Na haar terugkeer werkte ze onder meer bij de Milieufederatie Drenthe en de provincie Groningen. De laatste twee jaar als projectleider vergunningverlening Natuurbeschermingswet, onder meer voor de Eemshaven. "Alle banen die ik heb gehad vond ik leuk. Een bestuurlijke functie lijkt me op den duur ook boeiend. Dat kan in de politiek zijn - ik was vier jaar PvdA-raadslid - maar ook van een natuurorganisatie."