Gezien op Noorderzon: Een vluchteling in de ogen kijken

Het schip ‘De verwondering’ fungeerde 35 jaar lang als podium voor de vaak hilarische voorstellingen van Theater te Water.

Maar omdat aan alles een einde komt, wordt de aak sinds het afzwaaien van regisseur Just Vink voor andere doelen gebruikt. Zoals deze week het verspreiden van verhalen van vluchtelingen.

Ontvlucht

Bissane Al Charif interviewde voor Women’s Memories vrouwen die de oorlog in Syrië zijn ontvlucht, daarbij huis, haard en familie achterlatend. De in Frankrijk woonachtige scenariste legde hun schrijnende verhalen vast op video’s van wisselende lengte en vertoont deze in Groningen in combinatie met verwante geluids- en beeldfragmenten.

Vanuit kunstzinnig en esthetisch oogpunt is Women’s Memories als installatie niet overdreven sterk. Wat we zien, zijn feitelijk vier beeldschermen met pratende hoofden, een banier met projecties, twee schermen waarop loops zijn te zien, plus een wand met veertig foto’s van voorwerpen waarvan het verhaal via hoofdtelefoon beluisterd kan worden.

Impact

Wat heel goed is, is het één-op-één-contact dat wordt bewerkstelligd: iedere bezoeker wordt met een vrouw geconfronteerd. Voelt die ontmoeting eerst nog als een onpersoonlijk intake-gesprek aan het begin van een asielprocedure, gaandeweg komen de emoties los: medelijden, afschuw, compassie, teleurstelling, heimwee.

Al Charif dwingt ons om vluchtelingen recht in de ogen te kijken. Er moét naar hun verhalen worden geluisterd. Dat die in het Arabisch worden verteld en in het Engels zijn ondertiteld, doet aan de impact niets af. Dat het in een boot gebeurt, maakt het nog schrijnender.

Gebeurtenis: videoinstallatie Women’s Memories. Ontwerp: Bissane Al Charif. Gezien: 21/8 Hoge Der Aa.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven