Recensie: Een heidense klus voor ongeschoold Panacea (★★★★)

Een scala aan kloeke muzikale harmonieën (Elton John), plus een allerminst vrijblijvend, boeiend verhaal (Tim Rice). Mag ik Aida noteren bij de top vijf op het lijstje van wereldmusicals? Amateurs houden zich er niet zo vaak mee bezig. Dat valt te snappen. Het is een heidense klus, zeker voor ongeschoolde stemmen en dito acteurs.

Bij de medische faculteitsvereniging Panacea in Groningen kijken ze er anders naar. Twee jaar intensief werk... Wat zou het? Ze gooien er ‘achter de schermen’ tientallen vrijwilligers tegenaan, op het toneel staan 23 jonge mensen en in de bak zit een prima orkest van 18 personen. Dit alles levert qua organisatie een tot in detail kloppende productionele exercitie op. Met ogenschijnlijk gemak, zelfs.

Liefdevol

Verbazingwekkend, dankzij het werk van drie professionals voor de theatertechnische, muzikale en vocale leiding. Jorrit Boonstra, routinier Jart Oosterhaven en Vera van Lierop hebben zich er liefdevol en met visie op gestort. Juist omdat het inhoudelijk om meer gaat dan de voorspelde ‘tijdloze’ liefdesgeschiedenis, lopen ze tegen barrières aan. Een vergelijking met Broadway (New York, 1998) en de Nederlandse show (2001/2002) met Chaira Borderslee, Carolina Dijkhuizen, Bastiaan Ragas en Antje Monteiro, is uiteraard onzinnig. De hoofdrolspelers van Panacea komen zichzelf in de slotscènes onvermijdelijk tegen, als de politieke spanning tussen Nubië en Egypte dramatisch toeslaat. De twee geliefden - kapitein Radames en de Nubische prinses Aida - horen gelaten hun vonnis aan. Hij wordt als verrader neergezet, zij bekoopt de solidariteit met haar volk eveneens met de dood. Ze worden levend begraven. Dat was de gewoonte, ver voor onze jaartelling.

Op dat punt wrikt de voorstelling. Intriges, vrolijkheid en de hoop op een goede afloop moeten wijken voor tragiek. Reken maar dat deze facetten smeken om een geloofwaardige, sobere inkleuring. Dat lukt niet helemaal, al vertoont de stoere Willem Wierbos (Radames) in zijn twijfels een weldadig inlevingsvermogen. Tamar Muntslag is een hartveroverende Aida. Een principieel overtuigende powergirl, die geen moment leunt op klotsend sentiment en er vocaal in slaagt om een oprukkend stemprobleem te beheersen. Ik noemde het al, het materiaal is veeleisend.

Indruk

Iris Nikkels blijft als de rivaliserende Egyptische prinses Amneris sterk overeind. Niets dan waardering ook voor het feilloos functionerende, compacte ensemble, de tekstbeheersing en de manier waarop een simpel decorbeeld met rekwisieten treffend is gerealiseerd.

Als je nagaat dat Panacea 3700 (!) leden telt, kunnen ze bij de audities putten uit een ambitieus reservoir in de sector geneeskunde. Dan is het niet verwonderlijk dat ze Margot Vlot kiezen als Mereb, de regeltante aan het Egyptische hof. Zij maakt indruk, onder meer door haar tekst exact en met gevoel voor humor te plaatsen. In kleinere rollen vallen Dwight Grondel (vader Zoser), Karlijn Saris, Laura Berghuis, Lotte Zuur en Stijn Visser
op.
---

Gebeurtenis: musical Aida
Van: Elton John en Tim Rice
Vertaling: Martine Bijl
Door: Studenten MFV Panacea
Creatief team: Jorrit Boonstra, Vera van Lierop en Jart Oosterhaven
Met: Tamar Muntslag, Willem Wierbos, Iris Nikkels, Margot Vlot, Dwight Grondel, Karlijn Saris, Arjan de Vries, Koen Brummel, ensemble en 18 m/v orkest
Gezien: 15/6 Groningen, Stadsschouwburg
Publiek: 1100 (2 avonden)

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven