Recensie: Veeg je agenda’s schoon, allemaal naar ‘Missie’ (*****)

Sprakeloos verlieten we de zaal. Hoe kan een acteur dit klaarspelen?

In Amsterdam kenden ze dat gevoel al een tijdje. De Stadsschouwburg in de hoofdstad heeft Bruno Vanden Broecke en zijn Missie al zeven seizoenen achtereen tenminste één avond geboekt.

De Vlaming komt over anderhalve week voor het eerst met zijn voorstelling naar Groningen. Veeg de agenda schoon. Dit is een absolute topervaring.

Monoloog

Missie is een monoloog uitgesproken door Vanden Broecke’s personage, de witte pater André Vervecken. Hij is met zijn 80 jaar met verlof terug in Antwerpen om daar zijn gouden jubileum te vieren - dat van een bevlogen, menslievende missionaris in Congo, een land dat tussendoor nog Zaire heeft geheten.

David Van Reybrouck schreef de tekst nog in de aanloop naar zijn non-fictieboek Congo, een geschiedenis uitbracht, waarmee hij in 2010 zowel de AKO Literatuurprijs als de Libris Geschiedenis Prijs won. Hij wist dus waarover hij het had, toen hij pater André’s fictieve ervaringen optekende. Fictieve ervaringen in een duistere werkelijkheid.

Dickensiaans

Vanden Broecke oogt haast Dickensiaans bij zijn opkomst als de kromgebogen pater. Zijn markante kop en klassieke leesbrilletje versterken dat beeld. Hij neemt plaats achter een katheder, met achter zich slechts een zwart toneeldoek, om vanaf die plek het schouwburgpubliek te trakteren op een voorbereide feestrede, met papieren en al. Er schuilt een hoop vrolijkheid in zijn verhaal, maar pas op, achter de luchtigheid bevindt zich een oerwoud aan drama’s. (tekst loopt door onder de foto).

De pater beschrijft het klimaat, de insectrijke natuur - daar had De Schepper zich best wat mogen beperken - en wijst vol ironie op het verschil in behoeften tussen de met het kleine al tevreden Congolees en de verwende westerling, die pas glimt als er een bubbelbad het huis wordt binnengetild.

Perfecte timing

Met een perfecte timing in de grappen, afgewisseld met de schitterend gespeelde haperingen van de ongemakkelijke feestredenaar, wordt het publiek op het verkeerde been gezet.

Want ineens kan het gaan over de gruwelen die dictators als Lumumba, Mobutu en Kabili over het Congolese volk hebben uitgestort, een wreedheid waarmee ook de witte paters om de haverklap zijn geconfronteerd, in de meest directe zin.

Juist door die eerdere vrolijkheid komen de verhalen over het sadisme keihard binnen, mede door de ongemakkelijke stiltes die de pater zijn publiek ‘gunt’, om die bittere werkelijkheid tot zich te laten doordringen.

De narigheid wordt tastbaar

De narigheid wordt gaandeweg steeds tastbaarder en zelfs zichtbaar als tenslotte het zwarte doek wordt opgetrokken en een weids decor de vernieling van het leven in Congo symboliseert.

Missie is een absoluut pleidooi voor de monoloog in de grote zaal. Onmisbaar, als verhaal en als acteerprestatie. Misschien dat de bitterbal nadien even wat minder lekker weghapt, met dat brok in je keel, maar dat moet dan maar even.

En het goede nieuws is dat Vanden Broecke op 4 mei nog eens naar Groningen komt, nu met Para, opnieuw van Van Reybrouck en met Raven Ruëll als regisseur. Dat is een monoloog over een jonge militair die met een onmogelijke militaire missie naar Afrika wordt gestuurd. Maar eerst dit.

Missie

Gebeurtenis: Toneelvoorstelling Missie door KVS//Bruno Vanden Broecke

Tekst: David Van Reybrouck Regie: Raven Ruëll Spel: Bruno Vanden Broecke Decor: Leo de Nijs

Gezien: 12/10 Stadsschouwburg Amsterdam Publiek: 500

Nog te zien: 28/10 Stadsschouwburg Groningen

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven