‘Het was geen executie’: Mariniers treinkaping De Punt verbolgen over ‘onzinverhalen’

De drie marinecommandanten die in 1977 de Molukse treinkaping bij De Punt beëindigden, vinden de kritiek die de afgelopen jaren ontstond over hun werkwijze walgelijk. De mariniers zeggen volgens de regels te hebben gehandeld.

'Onzinverhalen'

De commandanten zijn klaar met de 'onzinverhalen' over de actie. De drie mannen doen deze uitspraken aan de Telegraaf en wijzen op de geweldsinstructie, waarin staat: ‘gepast gebruik van geweld, aanhouden indien mogelijk, maar bij niet zichtbare overgave uitschakelen.’ ,,Precies dat hebben we gedaan. Het is vooraf tot in den treure doorgesproken”, zegt de operationeel commandant tegen de Telegraaf.

Volgens de commandant zijn de afspraken uitgebreid doorgesproken. ,,We hebben altijd gezegd: hier gaan slachtoffers bij vallen.” Van de negen kapers overleefden zes de bevrijdingsactie niet. ,,Dat alleen al bewijst dat het niet ons doel was om de kapers te doden", zegt een van de commandanten.

Onderzoek

Een onderzoek van het Ministerie van Veiligheid en Justitie pleitte de mariniers eerder al vrij van de beschuldigingen, maar in oktober vorig jaar ontstond opnieuw commotie. Een anonieme marinier zei dat de treinkapers de bestorming niet mochten overleven. Deze wens zou afkomstig zijn van een ‘vertegenwoordiger van de regering’, die speciaal uit Den Haag kwam om deze wens uit te spreken tijdens een briefing over de bevrijdingsactie.

Komende week doet de rechtbank in Den Haag uitspraak in een civiele procedure, aangespannen door advocaat Liesbeth Zegveld namens nabestaanden van twee kapers. Volgens de nabestaanden zijn zeker drie kapers moedwillig geëxecuteerd. Zij 'waren reeds zodanig getroffen door vuurgeweld dat zij aangehouden hadden kunnen - en dus moeten - worden', staat in de dagvaarding. De nabestaanden willen een schadevergoeding van de staat.

Ontevredenheid en radicalisering

In 1977 kaapten Molukse jongeren de intercity Assen-Groningen. Na verschillende vruchteloze onderhandelingspogingen eindigde de kaping na drie weken met een grote bevrijdingsactie. Daarbij kwamen zes kapers en twee onschuldige treinreizigers om het leven.

De gijzelingen vonden plaats tegen de achtergrond van ontevredenheid en radicalisering onder Molukse jongeren. Een deel voelde zich miskend, streefde naar een eigen Zuid-Molukse staat en eiste dat Nederland zich meer voor dat ideaal zou inzetten.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven