In één jaar van revalidatie naar Sterkste Vrouw van Midden-Drenthe

Monique Hoogeveen (33) uit Wijster werd vrijdag de eerste Sterkste Vrouw van Midden Drenthe. En dat terwijl ze vorig jaar nog aan het revalideren was.

U bent de eerste Sterkste Vrouw van Midden-Drenthe, hoe voelt dat?

,,Ja ongelofelijk he! Ik ben echt zo uit de klei getrokken hiervoor, ik had dit nog nooit eerder gedaan. Het begon met wat grappen en grollen bij de barbecue voor de Sterkste Man vorig jaar. Een categorie voor vrouwen, hadden we het over. Dan zou ik ook meedoen. Ik had niet gedacht dat ze er serieus mee aan de slag zouden gaan.’’

Maar u was al sportief?

,,Ik doe aan crossfit. Voorafgaand aan de wedstrijd heb ik twee keer met de onderdelen geoefend. Dat ging me goed af, omdat ik bij crossfit ook zulke dingen doe als banden flippen en zware gewichten in handen hebben. Je leert de techniek echt heel goed. Ik heb de dag na de wedstrijd ook helemaal geen spierpijn gehad, omdat je het goed uitvoert. Dan sjouw je je dus geen breuk aan een betonblok. Maar wie mij het meest motiveerde, dat is mijn vader. Ik wilde een medaille voor hem halen.’’

Waarom was dat zo belangrijk?

,,Eind november 2015 is mij iets overkomen waardoor ik fysiek en mentaal helemaal kapot was. Ik heb twee operaties moeten ondergaan en moest daarna echt op nul beginnen. Langzaamaan heb ik crossfit weer opgepakt. Mijn vader heeft me in alles bijgestaan. In het ziekenhuis, bij de rechtzaken en het revalideren. Hij was er ook bij tijdens de wedstrijd. Dat motiveerde me extra om mentaal en fysiek nog verder te gaan. Ik wilde het voor hem doen. Dat wist hij toen nog niet. Toen ik met het laatste onderdeel klaar was sprong ik hem in de armen en vertelde ik dat ik het voor hem had gedaan. Toen kwamen de tranen. Hij is echt mijn verborgen held en mijn drijfveer.’’

Wat een bijzonder verhaal. Een echte powervrouw...

,,Ik hou eigenlijk helemaal niet van de poeha eromheen. Ik wilde vooraf ook niet op Facebook met een flitsend verhaal, en niet op posters en banners enzo. Ik ben meer van de teamsporten. Maar nu heb ik gewonnen en komt de poeha toch. Ik werd net gefeliciteerd bij de tandarts en in de winkel herkend. Ach ja. Ik vind het wel mooi dat iedereen nu hoort hoe speciaal mijn vader voor me is.’’

Wat zal hij trots zijn!

,,Dat ben ik ook op hem. Echt waar.’’

En volgend jaar?

,,Ik zeg nog geen ja. Ook al vond ik het een superleuke sfeer en ben ik heel blij dat er van die vuurvreters van vrouwen bij waren. Ontzettend gaaf was het. Nu denk ik: mijn doel was een medaille voor mijn vader halen. En je kunt maar één keer de eerste Sterkste Vrouw van Midden-Drenthe zijn. En dat ben ik nu.’’

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven