Voormalige ziekenhuisomroep ROSA bestaat 50 jaar: ‘We missen het ziekenhuis nog steeds’

De huisomroep ROSA van verzorgingshuizen in Assen die ooit begon als ziekenhuisomroep bestaat 3 februari 50 jaar. ,,We missen het ziekenhuis nog steeds.’’

De huiskamer van woonzorgcentrum de Slingeborgh in Assen zit vol met stille ouderen, maar zodra het lied Congratulations van Cliff Richard klinkt, beginnen de mensen te bewegen en te neuriën. ,,Dat is wat muziek met je doet’’, zegt Anco Bierman die zich al 25 jaar voor Omroep ROSA inzet.

,,In een van de verzorgingshuizen is er een man uit Amsterdam voor wie we standaard een Jordaan-potpourrie draaien. Hij komt wat norsig binnen, maar krijgt een brede glimlach als hij de muziek hoort. Muziek kan ervoor zorgen dat mensen met dementie beter contact maken met hun familie.’’

In de hoogtijdagen 40 vrijwilligers, radio en tv-uitzendingen

Vijftig jaar geleden werd de omroep opgericht door Cees van Eijsden. In het eerste radioprogramma vertelt hij met plechtige stem hoe dat ging. ,,In 1967 werd ik gevraagd een middag voor de bejaardensociëteit te organiseren met muziek. Dat kon door omstandigheden niet doorgaan, maar het bracht mij wel op het idee om iets te betekenen voor ofwel zieken of ouderen.’’

Op 3 februari 1968 was het zover. De omroep begon als ziekenhuiszender vanuit het Wilhelmina Ziekenhuis Assen. In het hele ziekenhuis hingen rode brievenbusjes: daar konden patiënten of naasten verzoeknummers in stoppen. Die werden tijdens de uitzending afgespeeld, vaak met een persoonlijke boodschap erbij. In de hoogtijdagen waren er dagelijks radio-uitzendingen, tv-programma’s en zetten veertig vrijwilligers zich in. De omroep was bekend en geliefd.

‘Tineke Schouten wenste de patienten via de radio beterschap’

Een tijd lang maakte de omroep radio-uitzendingen vanuit theater De Kolk. ,,Bij grote artiesten mochten wij via de telefoonlijn rechtstreeks uitzenden, zodat de patiënten ervan mee konden genieten. In de pauze kwam Tineke Schouten naar ons keldertje om alle patiënten via de radio veel beterschap te wensen’’, glundert Bierman.

Tot 2003, een breekpunt voor ROSA toen het sprookje bijna ten einde kwam. Ze moesten weg uit het ziekenhuis. Bierman: ,,De ligduur van patiënten werd korter, de verzoekjes die ze deden konden ze zelf niet horen omdat ze alweer naar huis waren. Bovendien was er overal radio en internet en had het ziekenhuis onze ruimte daar nodig. Maar ja, we missen het nog steeds enorm.’’

Ziekenhuisomroep zonder ziekenhuis

Ineens was ROSA een ziekenhuisomroep zonder ziekenhuis. Toen was daar de Slingeborgh. Het van oorsprong christelijk gezinde verzorgingshuis opende iedere ochtend met een tekst uit de bijbel. ,,Daarvoor kwamen vrijwilligers van de Slingeborgh ‘s ochtends op de fiets hier naar toe, pakten de microfoon en lazen een psalm voor. Toen hebben wij gezegd: hier kunnen we jullie mee helpen. We namen een heleboel dagopeningen op, ook met speciale thema’s zoals Kerst en Pasen. Nu hoeft er niemand meer voor te fietsen.’’

ROSA houdt nu op regelmatige basis muziekcafé’s in negen woonzorgcentra en heeft een kleine studio in de Slingeborgh. Er zijn nog acht vrijwilligers.

In de woonkamer in de Slingeborgh is het inmiddels gezellig geworden. Vanuit de rolstoel bewegen ouderen die een minuut daarvoor nog half sliepen. Er is veel veranderd voor de omroep, maar het effect van muziek op mensen is nog steeds hetzelfde. Leven.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.