Vakman Michel: 'Je moet confronterend durven zijn'

Ze zijn de ruggengraat van de economie: vakmensen. Vandaag in deze serie: Michel Steenvoorden, jongerencoach.

,,Officieel ben ik werkconsulent, maar ik noem me jongerencoach. What’s in a name? Ik begeleid 18- tot 27-jarigen voor wie het zeer moeilijk is een baan te vinden richting scholing en werk. Het gaat om mensen zonder startkwalificatie. Die hebben geen diploma. Ze kampen vaak ook met andere problemen: schulden, een moeilijke gezinssituatie...

Er komen hier veel bekende afkortingen voorbij: ADHD, PDD-NOS, ADD... Ze weten vaak niet hoe ze op bepaalde situaties moeten reageren. Als een werkgever ze iets vraagt, vallen ze door de mand. Wij zoeken uit waardoor ze geen aansluiting vinden en wat we daaraan kunnen doen.

Zomerserie: Vakmensen

Ze zijn de ruggengraat van de economie: vakmensen. DvhN zet ze acht weken achtereen op zaterdag in de schijnwerpers. Mannen en vrouwen uit Groningen en Drenthe praten over hun vak, opleiding, inspiratie en samenwerking met anderen. Allemaal geportretteerd door fotograaf Reyer Boxem.

De diepte in

Als jongeren zonder diploma een uitkering aanvragen, komen ze bij mijn team in beeld. Ze komen ook wel via andere instanties hier terecht. Als het Drenthe College denkt dat een leerling het moeilijk krijgt op de arbeidsmarkt, brengt het die ook met ons in contact. Het maatschappelijk werk verwijst eveneens naar ons.

De jongeren moeten eerst zonder hulpverlening een maand werk zoeken; solliciteren en zich inschrijven bij uitzendbureaus. Als dat geen resultaat heeft, gaan we al snel de diepte in. We stellen allerlei vragen. ‘Zit je in de schuldhulpverlening? Ben je met de jeugdhulpverlening in aanraking geweest? Welke scholen heb je bezocht?’ Vervolgens bekijken wij wat we kunnen bieden aan coaching, begeleiding en training. Soms huren we een re-integratie-bureau in. Werkgevers vragen we of onze cliënten op een beschermde plek werkervaring kunnen opdoen.

Divers

De problemen zijn heel divers. Ik had een Marokkaanse jongen die graag in de zorg wilde. Hij was bang dat dat in zijn cultuur niet werd geaccepteerd. Ik heb toch twee weken stage voor hem geregeld. Daarna wist hij zeker dat hij hoe dan ook de stap zou maken. Wat bleek? Zijn ouders vonden het geen enkel probleem.

Ander voorbeeld: een jongen die via een traject van werken en leren werd opgeleid als stucadoor. Hij lag hele ochtenden met zijn vriendin in bed te stinken als hij al bij zijn baas moest zijn. Moest ik hem met een docent ’s ochtends thuis ophalen. We zijn maanden bezig geweest om hem op het juiste spoor te krijgen. Met resultaat. Uiteindelijk is hij dat jaar nog genomineerd als leerling- stucadoor van het jaar.

Om dit werk te kunnen doen, moet je gek zijn op mensen. Dit is geen toneelspel. Jongeren doorzien je snel. Als ze merken dat je niet meent wat je zegt, geven ze zich niet bloot. Je moet ook confronterend durven zijn. Op het juiste moment zeggen: ‘Kom op gast, ik ben klaar met jou.’ Soms moeten we met hangen en wurgen de mensen aan de gang te houden. Er zijn erbij met zo veel problemen dat je met pijn in je hart moet vaststellen: die kan hooguit wat vrijwilligerswerk doen.

De opleiding

Ik dacht aanleg voor techniek te hebben, maar belandde via de mts en de middelbare detailhandelschool op de mavo. Ik was zoekende. Mijn mentor vroeg: ‘Komt dat wel goed met jou?’ Hij zag in mij een mensen-mens, vertelde hij. Ik dacht: ‘Ik ben toch geen softie. ‘ Ik belandde toch op de mbo-opleiding sociale dienstverlening in Assen. Ik kon al gauw op stage bij de Detam, wat nu UWV is, en bij de gevangenis Esserheem in Veenhuizen. Geweldig. Zo kwam ik er achter wat ik wilde: mensen helpen.

Ik meldde me voor een baan bij het arbeidsbureau. Daar zeiden ze: wie denk jij als 20-jarige dat je bent dat je straks het levensverhaal van een 45-jarige wilt aanhoren? Toen ben ik in Groningen verder gaan leren; hbo sociaal-juridische hulpverlening. Na drie jaar kon ik gaan werken bij de sociale dienst in Assen. Ik heb mijn studie toen parttime voortgezet. Ik ben nooit meer ergens anders heen gegaan, al is die sociale dienst van toen via-via in een heel nieuwe organisatie opgegaan.”

De samenwerking

Er is veel samenwerking met scholen. We geven bijvoorbeeld lessen in het schrijven van cv’s omdat werkgevers klaagden over de slechte presentatie van jonge sollicitanten. We hebben veel contact met ambtenaren die de leerplichtwet uitvoeren. Als een jongere in staat is een startkwalificatie te halen, is hij volgens die wet daartoe verplicht. Heeft iemand daar geen zin in, dan krijgt die ook geen uitkering meer.

De inspiratie

Als je in een vroeg stadium grote problemen met jonge mensen kunt voorkomen, geeft dat veel voldoening. Laatst was ik op een bruiloft van iemand die ik had begeleid en nu op het punt stond een hbo-opleiding te gaaan volgen. Dat geeft zó’n goed gevoel.

En verder...

Ik ben al 32 jaar een fanatiek karpervisser. Het is heerlijk om in een tentje aan de waterkant te zitten en te wachten op een aanbeet. Ik vind het ook leuk om dingen te doen voor de school van mijn twee kinderen, bijvoorbeeld de wandelvierdaagse lopen.

Paspoort

Naam Michel Steenvoorden

Leeftijd 45

Woonplaats Assen

Beroep ‘jongerencoach’ (werkconsulent)

Werkt bij Werkplein Drentsche Aa

Opleiding hbo sociaal-juridische dienstverening aan de Hanzehogeschool Groningen

Bijzonderheden geen

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.