Column Rosa Timmer: Nieuw begin

Het revalidatieoord van mijn vader zat vol met mensen die ineens door het noodlot uit het dagelijkse leven zijn gekieperd. Schuin tegenover mijn vader lag een jonge vrouw die op de dag dat ze haar hersenbloeding had ook te horen kreeg dat ze zwanger was.

Een tienermeid die op school hoorde te zitten, kwam recht tegenover mijn vader te liggen omdat ze ook een beroerte had. Ineens heb je niks meer te willen. Dan is het zoals het is.

Voor mijn vader en moeder viel ook alles in duigen. Hun eerste dagen als vrolijke pensionado’s, de reis naar Thailand, het idee van een onbezorgde toekomst.

Gaandeweg leren we beter te leven met hoe het is. Natuurlijk hopen we dat zijn hand nog beter wordt, en zijn spraak al helemaal. Maar we zijn vooral blij dat hij nog altijd vooruitgaat, nog steeds een lieve vader is, en sowieso dát hij er is. Wat ik zelf nog moet verwerken, zit in wat anders.

Ik worstel met de vraag of ik het wel goed heb gedaan. Op de dag van zijn beroerte had pa al een paar uur symptomen in zijn hand, maar wilde hij dat nog niet toegeven. Mijn moeder wachtte op mij en man zodat we samen naar de dokterspost konden, maar wij wisten niet dat er iets aan de hand was. Volledig in de huwelijksroes kwamen we daarom twintig minuten te laat bij mijn ouders aan met de bruidstaart. We reden direct naar de dokter. Maar dus wel later dan had gekund.

Sindsdien vraag ik me af: was het nu anders geweest als wij op tijd waren gekomen? Had dit voorkomen kunnen worden door snellere behandeling? Als ik nog strenger was geweest bij de dokterspost die ons nog tien minuten liet wachten terwijl het propje in pa’s hoofd het verwoestende werk aan het doen was?

Vanaf morgen schud ik het oude jaar van me af en neem ik alleen de mooie dingen mee. Een nieuw begin. We hebben de kans gekregen, dus we zullen ervan genieten ook.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven