Vijf vragen over de waterstoftrein

Rijden er straks waterstoftreinen door Noord-Nederland? Misschien. Voor het zover is, beantwoorden we alvast vijf vragen over de waterstoftrein.

Hoe ziet zo’n waterstoftrein eruit?

Weinig opvallend. Het prototype van de Coradia iLint waar nu in het Duitse Salzgitter aan wordt gewerkt, is blauw en lijkt op een elektrische trein. Modern, strak, simpel. Er zitten stopcontacten in. Wie in een van de wagons zit, zal nauwelijks merken dat de trein op waterstof rijdt. Of, wie zich nog iets van scheikunde herinnert, zal wellicht in de stoelbekleding een knipoog ontdekken. H-H, H-O-H en O-O is er in de blauwe stof gestikt, verwijzend naar waterstof-, water- en zuurstofmoleculen.

Hoe werkt zo’n trein?

Een waterstoftrein wordt aangedreven door een elektrische motor. De benodigde energie wordt aan boord van de trein opgewekt door waterstof en zuurstof in een waterstofcel met elkaar te laten reageren. De energie die hierbij vrijkomt, wordt omgezet naar elektriciteit en opgeslagen in batterijen. De waterstof wordt onder hoge druk bewaard in platte tanks op het dak van de trein. De zuurstof komt gewoon uit de lucht. Dankzij deze methode stoot de trein geen schadelijke stoffen maar slechts stoom en condenswater uit. Een deel van de energie die vrijkomt als de trein remt, wordt opgeslagen in de batterijen en kan worden ingezet als de trein versnelt.

Hoe realistisch is het dat ze straks in Nederland rijden?

Dat ligt eraan aan wie je het vraagt. Waterstoftreinen hebben fanatieke voor- en tegenstanders die passievol kunnen uitleggen waarom dit type treinen juist wel of juist geen succes zal worden. Maar de kans dat Nederland op niet al te lange termijn volop door waterstoftreinen wordt doorkruist, is niet groot. De treinen kunnen maximaal 140 kilometer per uur en halen met een volle tank zo’n 800 kilometer. Dat maakt ze niet geschikt voor lange afstanden.

Voor regionale trajecten zijn de treinen wel geschikt, maar dan is er nog het nadeel dat waterstof niet overal voorhanden is. Een netwerk van tankstations is nodig, maar zo’n netwerk bouwen loont alleen als voldoende voertuigen op waterstof rijden. Het is maar de vraag of het zo ver komt, al doet de provincie Groningen haar best om aansluiting te vinden bij Nedersaksen en andere Europese regio’s. Ondertussen worden elektrische treinen steeds slimmer. Arriva kocht vorige week elektrische treinen die slechts af en toe een bovenleiding nodig hebben en tussendoor op batterijen rijden.

Waarom lukt het in Duitsland wel?

De Duitse overheid steekt veel geld in duurzaamheid. Er zijn veel subsidies voor het ontwikkelen van transportmiddelen die het milieu minder belasten. Duitsland is overigens niet de enige plek waar het gebeurt, in de Chinese stad Tangshan rijden sinds vorige maand trams op waterstof.

Waterstof, is dat wel veilig?

Jawel. Tenminste, niet veel onveiliger dan andere energiebronnen. Werken met energie betekent altijd risico's. Benzine, diesel, elektriciteit, overal kan iets misgaan. Menigeen roept al snel ‘Hindenburg!’, verwijzend naar Duitse zeppelin die was gevuld met waterstof en in 1937 in brand vloog en neerstortte, maar volgens deskundigen heeft dat ongeval weinig te maken met de manier waarop waterstof nu als energiebron wordt ingezet. En een waterstofbom is een atoombom die energie haalt uit kernfusie, een heel ander scheikundig proces dan het laten reageren van waterstof en zuurstof tot water.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven