Wildplassen: Vijf vragen en antwoorden

De boete die de Amsterdamse Geerte Piening voor wildplassen kreeg, lokt een landelijke discussie over plassen in het openbaar uit. Meppel smeert gevels in met ‘terugplasverf’ om plassen tegen een blinde muur te voorkomen. Er is kortom veel gezeik over. Vijf vragen en antwoorden over wildplassen.

Wildplassen is dat een maatschappelijk probleem?

Dat kun je wel zeggen. Met de veroordeling van Piening en de motivatie van de rechter dat de vrouw een openbaar toilet had kunnen opzoeken, hebben we de poppen pas goed aan het dansen. Volgens vrouwen zijn openbare toiletten niet geschikt voor vrouwen om te plassen.

Nu is je behoefte doen iets heel menselijks. Wat er in gaat, komt er immers ook weer uit. Dat kun je niet verbieden. Maar op straat, tegen een gevel, dat is weer iets anders. De politie schrijft tegenwoordig boetes uit van 140 euro.

Lang geleden - en dan spreken over meer dan honderden jaren terug - was het heel gewoon dat mensen op straat hun behoefte deden. Ook in vorstenhuizen was het heel gewoon dat de man op de troon (sic) in het gezelschap van zijn onderdanen zijn behoefte deed.

Dat was toen. Tegenwoordig ligt het plassen en poepen in het openbaar een stuk gevoeliger. Er wordt zoveel tegen gevels geplast dat sommige kerken en kerktorens eronder dreigen te bezwijken. Om nog maar te zwijgen over de penetrante pislucht.

In Groningen was de onderdoorgang van de Martinitoren onder het (mannelijke) uitgaanspubliek een populaire plasplek. Om te voorkomen dat de Olle Grieze door zijn hoeven zakte, werd de toren in 2001 voorzien van hekken.

Openbaar toilet in Assen. Foto: Archief DvhN

De maatregelen tegen wildplassen, werken die?

Hekken, plastrappen en terugplasverf, lampen die reageren op bewegingssensoren: je ziet tegenwoordig overal pogingen om te voorkomen dat mannen - het zijn vooral mannen - hun blaas legen. Gemeenten proberen de problematiek terug te dringen door op strategische plekken openbaar toegankelijke (soms tegen betaling) toiletten te plaatsen.

Probleem alleen is dat er in stadscentra nooit genoeg openbare toiletten zijn om alle mensen met hoge nood te helpen. En ja, al die maatregelen sorteren effect. Niemand wil zich met van urine doorweekte schoenen of broekspijpen onder de mensen bewegen. De pest is dat mensen vaak een ander plekje opzoeken om een plasje te plegen.

Zo werkt de terugplasverf. Illustratie: Archief DvhN

In Meppel smeren ze ‘terugplasverf’ op de muren. Werkt dat dan?

Muren in het gebied rond het openbaar toilet in de Kleine Kerkstraat in het centrum van Meppel worden voorzien van ‘terugplasverf’. Dat is geen Drentse uitvinding. Een peeback coating of terugplasverf is ontwikkeld in San Francisco waar wegens enorm overlast van wildplassers in de binnenstad gezocht is naar een goede oplossing. Terugplasverf is verf met een enorm waterafstotend vermogen. Daardoor wordt de urine teruggekaatst en de rondvliegende spetters bevuilen de wildplasser zelf.

In de Hamburgse wijk Sankt Pauli hebben ze met de terugplasverf een ludieke actie bedacht tegen het wildplassen.: Sankt Pauli pinkelt zuruck.

Nodigt die terugplasverf niet uit om juist tegen de gevel te plassen?

Natuurlijk, als je een borrel ophebt en vol branie bent, wil je dat wel even proberen. Waarschijnlijk doe je dat maar één keer want zoals hierboven al geschetst, wie wil zichzelf nu bewust besmeuren?

Moet er nog scherper worden opgetreden tegen wildplassen?

Het is een illusie om te denken dat wildplassen helemaal wordt uitgebannen. Boetes opleggen en vervolgens een peperduur juridisch traject ingaan lijkt op het welbekende paard achter de wagen. Het begint natuurlijk bij het besef van mensen zelf om op tijd ergens naar een toilet te gaan, ook al kun je ineens worden overvallen door hoge nood. Wel is het voor binnensteden en gemeenten zaak om te voorkomen dat her en der mannen en soms ook vrouwen tegen een gevel of in de bosjes staan of zitten te plassen. Er moeten dus voorzieningen getroffen worden ook al omdat er mensen zijn die door omstandigheden niet in het openbaar hun behoefte kunnen doen.

Een ouderwets openbaar urinoir aan de Hereweg in Groningen. Foto: Archief DvhN

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.