Expeditieblog (10): Badgasten

Dagblad van het Noorden is mee op de grootste Nederlandse poolexpeditie ooit. Expeditieschip de Ortelius vertrok 19 augustus vanaf Longyearbyen op Spitsbergen. Verslaggever Maaike Borst stapte aan boord om de wetenschappers te volgen in hun zoektocht naar menselijke invloed in de verlaten wildernis.

De zon is teruggekeerd. Hij kwam gistermiddag en scheen over de toendra die geel was van de verkleurde poolwilg. Om de toendra stonden donkerbruine, bijna zwarte bergen. Kale bergen met soms een gletsjer bovenop.

De zon

We stonden in een grote rivierdelta. In de modder zaten verse voetafdrukken van een ijsbeer, dus onze gids was extra waakzaam. Maar met de zon ontspande alles. We vielen op onze knieën om kleine bloemetjes te fotograferen en trokken lagen kleren uit.

Een van de wetenschappers waadde zelfs tot zijn middel door het water om monsters te nemen. De zon stond laag en hij had een baard, dus toen hij met grote stappen uit de rivier op ons afkwam zag het eruit als een Jupiler-reclame.

Poolonderzoek vergt ontbering. Dit viel mee, want we waren in de luwte en in de zon, maar een paar uur daarvoor zaten we nog in een zodiak met de wind om ons hoofd en liet de geoloog , die al misselijk was van de deining, met zijn blote handen grondboren in het ijskoude water zakken. Ik keek toe met mijn handschoenen aan en bibberde al over mijn hele lijf.

Maaike Borst

Boren

Zodra ons schip vaart zitten vogeltellers urenlang in de kou voorop het schip. Archeologen blijven gerust van acht uur ’s ochtends tot elf uur ’s avonds zonder beschutting en zonder opwarmende beweging aan land. Om te kunnen boren in meertjes worden nauwelijks te tillen kisten vol apparatuur het land op gesjouwd. Marinebiologen zitten gerust urenlang in de zodiak op zoek naar een roofslak met de prachtige naam zee-engel.

Natuurlijk is het niets vergeleken met wat de overwinteraars in 1968 en 1969 doorstonden. Zij noemen dit een ‘excursie’, het woord expeditie maken ze aan dit tripje niet vuil. Onderzoekers en toeristen aan boord zijn ‘onze badgasten’. En eerlijk is eerlijk, met de luxe van hete douches, zachte bedden en een prima restaurant aan boord, hebben ze een punt.

Maaike Borst

Achter de horizon

De zon die was teruggekeerd verdween ook weer. Om half twaalf zakte hij – in het noorden - in zee. Volgens de gidsen was het voor het eerst deze zomer dat je hem achter de horizon kon zien verdwijnen. Ik vroeg me af hoe het zat met het weerappje op mijn telefoon dat me vorige week al vertelde dat de zon dertien minuten onder ging. Volgens weerman Peter Kuipers Munneke zijn er meerdere definities van de precieze zonsondergang en kan dat zeker in noordelijke gebieden groot verschil maken.

Er zijn momenten dat je de wetenschap beter even kunt laten voor wat het is en het gewoon moet doen met wat je ziet. Zeker op Spitsbergen, waar ijs, wind, mist, bewolking en zon alles in een klap kunnen veranderen.

De zon zakte in zee. En het was mooi.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven