Hoe doe je dat nou, een gedicht voordragen? (+video)

Op zaterdag- en zondagmiddag, 14 en 15 juli, treden zo’n zeventig dichters uit Nederland en België op in de loofgangen en op het theeveld van de Prinsentuin in Groningen. Hoe doe je dat nou, een tekst mooi voordragen? Wij vroegen het twee Groningse dichters.

Pas drieëntwintig is hij. De in Groningen geboren en getogen spoken-word-artiest en dichter Myron Hamming staat dit weekend voor het eerst op Dichters in de Prinsentuin. Tweeëneenhalf jaar is hij bezig met zijn dichtkunsten. „Tot mijn twintigste heb ik op hoog niveau geschaatst. Toen ik daarmee stopte had ik zoiets van: Ik was dertig tot veertig uur per week met schaatsen bezig, wat nu?” vertelt Hamming.

Een keer kijken bij een optreden Mauricio Plat wakkerde zijn liefde voor het gesproken woord aan. „Het klinkt heel cliché over hoe het is gegaan, maar ik vond het meteen zo gaaf”, lacht Hamming, „en ik had meteen in mijn hoofd: Als ik nu op het podium ga staan, heeft niemand door dat het mijn eerste keer is.”

Hoogmoedig, misschien. „Ik heb dat niet zo snel, dat ik over mezelf zeg: Ik weet dat ik dit meteen goed kan.” Met voordragen en dichten had Hamming dat wel. Het is wellicht toch die topsportmentaliteit. De focus. Weten wat je kan. En als het zover is: alles geven. „Als ik het podium op ga wil ik iedereen verbazen; iedereen een ‘ooh-moment’ laten hebben.”

‘Sta achter de woorden die je schrijft’

Zijn grootste tip voor het voordragen van een tekst? „Het klinkt weer cliché, maar ik denk dat het heel belangrijk is dat je zelf achter de woorden staat die je hebt geschreven en uiteindelijk spreekt.” Hamming spreek vanuit zijn beleving en gevoel; niet vanuit een bepaald idee over hoe zinnen en woorden overkomen op het publiek: „Als iemand hoort en ziet dat je spreekt vanuit wat goed voor jezelf voelt, dan kan je het hele stuk over hoe je denkt dat het overkomt wel loslaten, dat zit dan wel goed.”

Een tip over de techniek misschien? Met zijn achtergrond als spoken-word artiest let Hamming erg op mooie klanken. Niet per se de woorden. „Je wilt de tekst als een soort lied, met een ritme, naar de voorgrond halen door met de klanken van de woorden te spelen.”

‘De ‘A’ is mijn favoriete letter’

Sacha Landkroon (33) maakt voor de derde keer zijn opwachting op Dichters in de Prinsentuin. „Tien jaar geleden trad ik voor het eerst hier op”, vertelt hij, „toen was ik nog zo groen als gras.” Landkroon is blij dat hij weer uitgenodigd is. Hij geniet van het voordragen, maar evengoed van de kans om te luisteren naar de voordracht van een dichter die hij nog niet kende. „Het is als een Noorderslag voor poëzie”, legt Landkroon uit.

Waar hij op let bij het voordragen van een gedicht? „Toch de intonatie natuurlijk, bepaalde stukken verdienen misschien extra nadruk; het moet natuurlijk wel aankomen bij het publiek”, aldus Landkroon. Het gedicht wat hij voordraagt - convento de santa maria de la rábida, 1492 - bevat vooral veel mooie woorden, dus komt de nadruk daarop te liggen. Natuurlijk kan je tijdens een voordracht ook veel met klanken of binnenrijm doen, dat ligt een beetje aan de tekst.

„De ‘A’ vind ik een leuke letter om vaak te gebruiken, die klinkt lekker. Eigenlijk is de ‘A’ wel mijn favoriete letter, die gebruik ik zoveel mogelijk”, lacht Landkroon. Dan komt het toch weer op doen wat goed voelt: „De gouden tip die ik kreeg toen ik begon en die ik graag weer wil doorgeven is: Je moet honderd procent geloven wat je zegt. Het hoeft niet per se over jezelf te gaan, maar het moet wel uit je tenen kunnen komen.”

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.