Huizinge herdenkt de dreun van vijf jaar geleden

Rrrrrt, het geluid van een rolkoffer over asfalt. ,,Het klinkt bijna als vakantie’’, zegt een van de deelnemers aan de Koffertocht bij Huizinge. Al is deze reis een stuk minder feestelijk.

Het is vijf jaar geleden, de zware beving bij Huizinge. Reden genoeg om daar bij stil te staan, vond VanGraanNaarBanaan (VGNB).

Geen geschreeuw, geen protestliederen of megafoons. Slechts zacht gekeuvel. En zo nu en dan een luide uitgesproken aardbevingterm: compensatie, scheuren, instantie, NAM. Zo’n driehonderd wandelaars keuvelen in het lichtroze avondlicht vanaf twee startlocaties naar de monumentale Plaats Melkema, aan de rand van het dorp Huizinge. De boerderij staat symbool voor wat er laatste vijf jaar met Groningen is gebeurd: Melkema is twee jaar geleden door aardbevingsschade gesloten.

Boos

Dat de deelnemers stil zijn wil niet zeggen dat het van binnen niet borrelt, want de meesten zijn boos. Gefrustreerd. Verdrietig. En dat mag iedereen weten ,,Als we het niet op deze manier onder aandacht blijven brengen, dan regeert het geld’’, zegt Henriëtte Bosch van VGNB.

Precies vijf jaar na de zware beving staat de straat opnieuw vol in het 130 zielen tellende dorp, zoals dat vijf jaar geleden ook het geval was. Toentertijd nog met de angst in de benen. Geschrokken van de negen seconden tellende aardbeving. Nu een stuk strijdlustiger, met een koffer of verhuisdoos onder de arm, bedoeld om de ontheemden van dit gedeelte van Groningen te symboliseren.

Half elf, het is inmiddels donker. Vlak na het gedenkwoord luiden de kerkklokken van de door scheuren gehavende kerk in Huizinge.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven