Verboden porno; Op een dag staat de politie voor de deur

Het is een van de meest merkwaardige misdaden: het downloaden van verboden pornofoto’s. De mannen die het doen, zetten alles wat ze hebben op het spel.

Het kan niet anders. Honderden mannen gaan dagelijks supergestresst door het leven omdat ze weten dat die ene dag kan komen. Omdat ze weten dat wat ze hebben gedaan, strafbaar is. Ze weten, op een dag staat de politie voor de deur. En dan moet je alles vertellen, ook aan je eigen kinderen, de kleinkinderen. Daarna is er de schaamte, het ontslag, de scheiding, de vrienden die wegblijven, een rotstukje in de krant waardoor ineens heel het dorp het weet, de gevangenis.

Straffen

Jaarlijks worden honderden mannen door rechtbanken veroordeeld in verband met artikel 240 b waarin het verbod op het bezitten van kinderporno wordt beschreven. Je kunt er acht jaar gevangenisstraf voor krijgen. De praktijk: forse werkstraffen gecombineerd met voorwaardelijke celstraffen en de verplichting je te laten behandelen. Maar steeds vaker ook: kale celstraffen.

De rechtbank in Groningen veroordeelde deze week nog een 73-jarige man uit Harkstede tot vijftien maanden gevangenisstraf (een jaar voorwaardelijk) omdat hij het downloaden van kinderporno niet kon laten. ,,Als u mij naar de gevangenis stuurt, dan stort mijn wereld in’’, had hij nog in tranen tegen de rechters gezegd. Donderdag kreeg een 38-jarige man uit Groningen te horen dat hij moet stoppen met wat ‘zijn alles’ is: jeugdleider en -trainer bij de voetbalclub. Hij is niet de eerste.

Het downloaden van kinderporno gebeurt in het geniep, maar in de coulissen van het internet blijft niets onopgemerkt. Veel mannen lopen tegen de lamp in buitenlandse onderzoeken. De tip dat de 73-jarige flink bezig was op een zolderkamer in Harkstede, kwam uit de Verenigde Staten, de jeugdtrainer kwam in een politieonderzoek in Zwitserland bovendrijven. Er stond eens een man uit het Westerkwartier terecht die zijn dorp in zijn lange leven – hij was boven de 70 – nog nooit had verlaten. Dat hij kinderporno downloadde werd ontdekt in Brazilië.

Sporen

Er zijn verdachten die ontkennen, die niet zeggen te weten hoe het verboden materiaal op hun computers is beland. Zij realiseren zich niet hoeveel sporen ze achterlaten, op het net zelf, maar ook op de eigen computer. De optie dat het kabouters zijn geweest, gaat in de rechtszaal niet op. Zeggen dat je altijd dacht dat die kinderen die zo gruwelijk worden misbruikt (verkracht) acteurs zijn, werkt averechts. Ook Google speurt mee, evenals bedrijven die kapotte computers repareren. Ja, ook de Mediamarkt.

De meeste verdachten bekennen en erkennen dat ze wisten dat wat ze deden strafbaar is. Waarom ze het dan deden? De antwoorden op deze vraag zijn niet eensluidend. Eenzaamheid valt vaak. Slechte huwelijken soms. Maar vooral: ,,Ik weet het niet.’’ Pedofilie? Er zijn er maar weinigen die dat niet uitsluiten.

De zaken die worden voorgelegd aan de rechtbanken vormen de top van de ijsberg. De meeste zaken blijven ergens op een plank liggen. Soms duurt het een jaar, soms nog langer, alvorens de politie komt om alle ‘gegevensdragers’ in beslag te nemen. En dan kan het nog wel weer een jaar duren voordat de de dagvaarding op de deurmat valt. Maar het kan, elke dag weer.

Toon reacties

Mis niets van het regionale nieuws. Ontvang onze dagelijkse nieuwsupdate, helemaal gratis.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven