Vrijwilligers gaan plasticsoep te lijf

Elke laatste zondag van de maand houdt Het Groninger Landschap een Struintocht op de Punt van Reide. Telkens met een ander thema. Gisteren was dat plastic opruimen.

Zondagmiddag, de Punt van Reide. De thermometer wijst 6 graden aan, er staat een gure wind en boven de dijk hangen loodgrijze wolken. Drie vrijwilligers van Het Groninger Landschap en drie bezoekers lopen langs de oever van de Eems met grijpstokken en vuilniszakken. Ze proberen hun steentje bij te dragen aan de vermindering van de plasticsoep in de oceanen.

‘Leuk werk’

Nee, de opkomst is niet heel groot, geeft Roelf de Vries van Het Groninger Landschap toe. ,,Maar we waren al blij dat er drie mensen kwamen opdagen. Deze mensen komen niet alleen als er iets leuks te doen is.’’ De Vries doelt op Roelof Maathuis, zijn vrouw Linda Drenth en zoon Julian. ,,We komen best vaak hier en we vinden dit leuk werk’’, zegt Maathuis. ,,Het is hier toch schitterend?’’

Julian komt aanlopen met een houten blokje, waarop een Duitstalige tekst is gebrand. Het blokje blijkt door medewerkers van de universiteit van Oldenburg in het water te zijn geworpen. De vinder wordt gemaand om een mailtje te sturen naar de universiteit waarin de vindplaats wordt vermeld. ,,Soms vind je wel twintig van deze blokjes’’, vertelt De Vries. ,,Zo komen ze meer te weten over de stromingen in de Eems.’’

Elk jaar meer plastic

Het zestal is nog maar een halfuurtje bezig, maar er zit al heel wat plastic in de zakken. ,,Als we klaar zijn, zijn de zakken vol’’, zegt vrijwilliger Peter Ruijgrok. ,,We doen dit eens per jaar en elk jaar vinden we meer plastic. Dat komt terecht in de magen van zeevogels, die een jammerlijke dood sterven.’’ Hij is van plan de inhoud van zijn vuilniszak in een vitrine van het bezoekerscentrum tentoon te stellen.

Het lastigst zijn de kleine stukjes plastic, moppert Hillie van den Bos, ook van Het Groninger Landschap. ,,Die zijn te klein om met je grijpstok te pakken.’’ Minutieus plukt ze de stukjes tussen het aangespoelde zeewier vandaan. En inderdaad: als je oplet, zie je dat het wemelt van de stukjes gekleurd plastic, meestal niet groter dan slechts 1 centimeter.

Het is monnikenwerk, geeft De Vries toe. ,,Maar het is dankbaar werk. Als je klaar bent, en de dijk is weer schoon, geeft dat veel voldoening.’’

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.