'Waarom krijgen we ons kindje niet terug?' Het zwakbegaafde echtpaar uit Geldermalsen begrijpt de wereld niet meer. Het stel, dat niet met hun naam in de krant wil, heeft net een besloten hoorzitting van de Arnhemse kinderrechter achter de rug.
Binnen twee weken doet de rechter schriftelijk uitspraak over de vraag of de voorlopige uithuisplaatsing (een maand) van Hendrikus, een baby van twee weken, wel of niet wordt opgeheven.
"Hoe kun je nou bewijzen dat je een goede ouder bent als je de kans niet hebt gekregen?", vraagt de vader (37) zich af.
Hendrikus, een kerngezonde baby (zeven pond, vijftig centimeter) is op 14 oktober, een dag na de geboorte, bij zijn ouders weggehaald. Tegen de zin van de ouders.
De Raad voor de Kinderbescherming had op 14 oktober de Arnhemse kinderrechter gevraagd om in te stemmen met en voorlopige ondertoezichtstelling (drie maanden) en uithuisplaatsing van Hendrikus. Er was volgens de Raad voor de Kinderbescherming sprake van een spoedsituatie. Om de veiligheid van het kindje te waarborgen.
De zaak kwam afgelopen zomer aan het rollen. Het echtpaar kon geen kinderopvang vinden en besloot een beroep te doen op MEE Gelderse Poort, hulpinstantie voor mensen met een verstandelijke beperking.
Deze organisatie zette grote vraagtekens bij het toekomstig ouderschap van de twee en schakelde het Advies- en Meldpunt Kindermishandeling (AMK) in, waarna de zaak op 13 oktober in een stroomversnelling kwam. Het AMK alarmeerde de Raad voor de Kinderbescherming, die vervolgens de kinderrechter verzocht in te grijpen. Hetgeen ook gebeurde.
"Ondertussen moeten de ouders, op advies van hulpverleners, maar oefenen met een pop. Het moet niet gekker worden. Eerst nemen ze de ouders hun kind af en dan schuiven ze hen een pop toe", schimpt de vader van de moeder.
Hij is boos. De man spreekt van "groot onrecht". Hij heeft bij de kinderrechter gepleit voor terugplaatsing van Hendrikus bij zijn dochter en schoonzoon. Hij bestrijdt hij de visie dat zijn 27-jarige dochter geen goede moeder zou kunnen zijn.
"Ze heeft mijn vrouw tijdens het ziekbed en het sterfbed zeer goed verzorgd. Met een enorme toewijding. Dat heb ik de rechter voorgehouden", aldus de opa van Hendrikus. Hij staat klaar om het kersverse ouderpaar, indien nodig te helpen met de verzorging en opvoeding van zijn kleinzoon.
Ook de gepensioneerde docenten Arry en Corrie van Katwijk, oom en tante van de moeder, hebben dat toegezegd. Ze hebben de kinderrechter voorgehouden dat er een groot sociaal vangnet in Geldermalsen en omgeving is om de ouders bij de opvoeding te helpen.
Naar de ouders is een gebaar gemaakt. "We mogen Hendrikus volgende week dinsdag eventjes zien. Nee, niet bij ons thuis, maar op het kantoor van Bureau Jeugdzorg in Tiel. We missen Hendrikus. Waarom mogen we hem niet bij ons hebben en voor hem zorgen?", vraagt de moeder zich af.
Haar man valt haar bij. "Mogen mensen, die bij de Sociale Werkvoorziening werken geen kindje krijgen? Alsof alleen heel slimme mensen goed voor hun kind kunnen zorgen. Nou, daar ben ik het niet mee eens. We willen een kans om voor Hendrikus te zorgen."
Hij legt zijn handen op zijn hart. "Hier doet het pijn", zegt hij. Hij kijkt zijn vrouw aan. "We hebben geen kind meer, niks meer van hem. Zelfs geen foto's."
