De finale: Frankrijk-Kroatië

Dagblad van het Noorden kiest gedurende het WK elke dag een duel uit als ‘Wedstrijd van de dag’. Redacteur Henk Mulder neemt de wetenswaardigheden van beide ploegen onder de loep. Spelers, coaches, kansen en mogelijkheden. Nu de laatste, de finale.

Twintig jaar geleden, op 8 juli 1998, was Frankrijk-Kroatië een van de halve finales op het WK. De Fransen wonnen, zij het met moeite. Verdediger Lilian Thuram poetste met twee doelpunten de Kroatische voorsprong, kort na rust door Davor Suker ontstaan, weg. Aanvoerder Laurent Blanc kreeg rood en was geschorst voor de finale.

Frankrijk-Kroatië is een botsing van stijlen

De band werd overgenomen door Didier Deschamps, die daardoor ook de wereldbeker in ontvangst mocht nemen. Tijdens de halve eindstrijd stond Zlatko Dalic tussen de Kroatische supporters. Twintig jaar later staan Deschamps en Dalic als bondscoaches tegenover elkaar in de finale van het WK 2018.

Frankrijk-Kroatië is een botsing van stijlen. De Fransen voetballen berekenend, de Kroaten meer vanuit het hart. Behalve in Frankrijk zal de sympathie in de wereld voor Kroatië zijn. Objectief gezien moeten de Fransen de betere kansen op de wereldtitel worden toegedicht.

Didier Deschamps is geen coach die anvontuurlijk voetbal propageert. Hij gaat uit van controle en het te allen tijde vermijden van risico’s. Dat is voor de liefhebber niet leuk, want Frankrijk heeft mooie, technisch uitstekende voetballers die best aanvallend spektakel kunnen bieden. Ze doen het niet, omdat ze zich strikt aan de Deschamps-doctrine houden: ploegdiscipline. Daarom zien we maar een paar flitsen van Antoine Griezmann en Kylian Mbappé per wedstrijd. Het moet al raar lopen wil dat in de finale anders zijn.

Frankrijk is in de omschakeling levensgevaarlijk

De Fransen zijn door hun grondhouding moeilijk te verslaan. Het heeft een hechte defensie met knapen van centrumverdedigers, Raphaël Varane en Samuel Umtiti. Het middenveld is met de pilaren Blaise Matuidi en Paul Pogba lastig te omzeilen, mede ook omdat de slimme N’Kolo Kanté als ‘stofzuiger’ vrijwel altijd op de goede plaats staat, de passlijnen naar de vijandelijke spitsen dicht zet. Daardoor is het moeilijk penetreren in de Franse afweer. En dan is daar ook nog doelman en captain Hugo Lloris, die tijdens het toernooi steeds beter in vorm is gekomen.

Vanuit de gesloten organisatie is Frankrijk in de omschakeling levensgevaarlijk met de handige Griezmann en de snelle Mbappé. En helemaal aan het eind moet Olivier Giroud in het strafschopgebied van de tegenstander voor verwarring zorgen. Vrije trappen en corners, altijd genomen door Griezmann, vormen een bedreiging. Komen de Fransen eenmaal op voorsprong, dan wordt het een hele klus om de zaak nog recht te breien.

Daar zullen de Kroaten zich ook van bewust zijn, al hebben zij in de knock-out fase al twee keer een achterstand rechtgezet. Rusland nam in de kwartfinale de leiding, maar incasseerde de gelijkmaker en werd door strafschoppen uit het toernooi geknikkerd, Engeland kwam voor te staan en zag Kroatië langszij en in de verlenging zelfs voorbij komen.

Hoe fit is Kroatië nog?

Wat wellicht in het nadeel van de Balkan-ploeg gaat wegen is het feit dat ze drie verlengingen op rij speelden en bovendien een dag minder rust hadden dan de Fransen. Omdat Frankrijk door de eigen speelwijze zo weinig mogelijk energie verspilt en de Kroaten door de hunne juist meer, zou dat zwaar kunnen gaan tellen. Hoe fit is Kroatië nog?

Mentaal zit het wel goed bij Dalic’ ploeg. Ze spelen voor voor volk en vaderland en azen op revanche voor 1998. Engeland versloegen ze, zo zei aanvoerder en sterspeler Luka Modric, omdat de Engelse tv-analytici zo hautain waren. Nou, dat kunstje kunnen ze herhalen, want in Frankrijk vinden ze hun eigen ploeg ook héél erg superieur.

Dalic zal vermoedelijk weinig aan zijn team veranderen, al zou hij er goed aan doen te overwegen om op de linksbackpositie Ivan Strinic te vervangen door Josip Pivaric. Strinic is voetballend uitgesproken zwak, lijdt vaak balverlies en moet voor Mbappé een te nemen horde zijn. Pivaric viel tegen Engeland uitstekend voor Strinic in, leverde in balbezit een veel grotere bijdrage en stond verdedigend zijn mannetje.

Kroatië is de underdog die voor een daverende verrassing kan zorgen

Kroatië is misschien op papier minder dan Frankrijk, maar heeft prima spelers in Modric, Ivan Rakitic, Ivan Perisic en Sime Vrsaljko. Diepe spits Mario Mandzukic is altijd bij de pinken om fouten uit te buiten, Ante Rebic een buffelaar die het zo maar op zijn heupen kan krijgen. Achterin moet het duo Dejan Lovren-Domagoj Vida de boel dichthouden, daarbij gesteund door de uitstekende keeper Danijel Subasic. Op het middenveld bewaakt Marcelo Brozovic samen met Rakitic de ruimte achter Modric.

De favorietenrol heeft Frankrijk. Kroatië is de underdog die vanuit die positie voor een daverende verrassing kan zorgen. Voor het voetbal zou het goed zijn dat een avontuurlijke ploeg de titel pakt, meer dan een tactisch uitgekookte. Waar we op moeten hopen is dat de Fransen de wereld toch nog even willen laten zien hoe geweldig ze (ook aanvallend) kunnen voetballen. Maar het zal wel niet.

Scheidsrechter is de Argentijn Nestor Pitana, een goede keuze. Het is wel logisch dat de FIFA voor een Zuid-Amerikaan heeft gekozen om een finale tussen twee Europese landen te leiden. Pitana heeft overwicht en bovendien de gave om vriendschappelijk met spelers om te gaan zonder dat het zijn gezag ondermijnt.

Dit zijn de vermoedelijke opstellingen

Frankrijk: Lloris; Pavard, Varane, Umtiti, Hernandez; Pogba, Kanté, Matuidi; Griezmann, Mbappé; Giroud.

Kroatië: Subasic; Vrsaljko, Lovren, Vida, Strinic (Pivaric); Rakitic, Brozovic; Rebic, Modric, Perisic; Mandzukic.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.