Tom Dumoulin op podium in de Tour: een bizarre prestatie

Tom Dumoulin werd tweede in de Tour. Met de Giro in zijn benen, op een parcours dat niet op zijn maat gesneden was en zonder dat alles mee zat. Dumoulin verbaasde zichzelf én de rest van de wielerwereld.

Mende, 21 juli, 18.22. Tom Dumoulin stapt uit de bus van de ploeg met een handdoek om zijn nek en een droog jackie aan. Om zijn lippen speelt een glimlach die er met geen beitel vanaf te bikken is. Hij rijdt alsof hij een straaljager heeft ingeslikt, hij speelt psychologische spelletjes met de twee renners van Sky die vlak voor hem staan in het algemeen klassement.

Gevoel voor understatement

,,Het gaat wel lekker ja’’, zegt hij met gevoel voor understatement. ,,Ik ben een kilootje lichter dan in de Giro, dat scheelt wel bergop. Ik heb nog nooit zo goed geklommen.’’ Op de vraag of hij zijn niveau kan volhouden in de derde Tourweek haalt hij zijn schouders op. Hij weet het niet, zijn ploeg weet het niet. ,,Een experiment’’, noemt Sunweb-manager Iwan Spekenbink het. Een experiment waarvan niemand de uitkomst kent.

Ze hebben getwijfeld, de afgelopen winter

Ze hebben getwijfeld, de afgelopen winter. Gewikt, gewogen, geanalyseerd. Naar de Giro? Naar de Tour? Naar de Giro én de Tour? Dumoulin had de Giro al gewonnen in 2017 – maar de Tour was wel heel zwaar. Zoveel klimmen, zo weinig tijdritkilometers. En die eerste anderhalve week: dat zou één grote loterij gaan worden. Eén keer op de verkeerde plek op het verkeerde moment – en alles was om zeep. En dus werd het de Giro. Misschien met de Tour als bonus – maar dat zou hij later wel beslissen.

Onmogelijk geachte solo

Dumoulin werd tweede in de Giro. Hij greep uiteindelijk naast de overwinning omdat Chris Froome een onmogelijk geachte solo uit zijn luciferhoutjes toverde. Maar Dumoulins niveau was drie weken lang hoog en stabiel. Na de finish in Rome was het besluit snel genomen: hij ging naar de Tour. Als bonus. Als experiment. Bij Sunweb probeerden ze de verwachtingen vóór de Tour te temperen. Er vielen woorden als ‘leerproces’. Dat zette Dumoulin in de traditionele persconferentie daags voor de Tour recht. Niks leren. Hij was naar de Tour gekomen om te presteren.

En allemachtig, wat liep het op rolletjes in de eerste dagen. Hij voelde zich goed, zijn ploeg was sterk. Om hem heen viel de ene concurrent na de andere weg. Alles zat mee. Tot dat ene moment, op weg naar de Mur de Bretagne. Door een plotselinge beweging in het peloton reed hij zijn voorwiel kapot op de derailleur van Romain Bardet. Een chaotische fietswissel, een vergeefse achtervolging en een straf van de jury later was hij een minuut en dertien seconden kwijt.

Het voelde alsof zijn portemonnee was gerold. Zeker toen de kasseienrit naar Roubaix voor hem uitdraaide op een teleurstelling. Hij was zó goed, zó sterk – maar tijdswinst pakken, ho maar. De wind zat tegen, het weer zat tegen, de koerssituatie zat tegen. Op papier had hij de meeste tijdswinst moeten pakken in het eerste Tourdeel, maar in praktijk lukte dat niet. Veel te weinig tijdritkilometers, pech in het eerste deel – het zat Dumoulin bepaald niet mee. Zeker niet omdat hij in het hooggebergte ook al Wilco Kelderman moest missen.

En toch.

En tóch kreeg Dumoulin het in deze Tour voor elkaar om op het podium te eindigen. Omdat hij zich dag na dag kon blijven opladen, omdat hij nooit brak, omdat hij zich kon blijven concentreren – ook al had hij de tweede plek van de Giro al in de tas. En omdat hij in de Alpen, het Centraal Massief en de Pyreneeën bij de beste klimmers van deze ronde hoorde. Hij haalde bergop een niveau dat hij nog niet eerder haalde. Niet in de Giro van dit jaar, niet in de Giro van vorig jaar. Hij trapt hetzelfde vermogen, maar dan met iets minder gewicht.

Hij is daarmee een van de exponenten van het type ronderenner dat deze Tour domineerde: die van de tijdrijders. De pure klimmers kwamen er in de verste verte niet aan te pas – hoeveel bergen er ook in het parcours waren opgenomen, hoe weinig tijdritkilometers er ook waren uitgetekend. Geraint Thomas, Tom Dumoulin, Primoz Roglic, Chris Froome: het zijn in essentie dezelfde soort renners. Relatief lang (Thomas, Dumoulin, Froome) of geblokt (Roglic). Renners met veel vermogen – die hun lichaamsgewicht gram voor gram naar beneden hebben gebracht.

Eten met behulp van computerprogramma’s

Eten gaat in het huidige peloton met behulp van computerprogramma’s: vrijwel alle ploegen berekenen tot op de gram nauwkeurig hoeveel koolhydraten en eiwitten per uur moeten worden ingenomen. Verder is de manier van koersen in de Tour op de maat van de tijdrijders gesneden. Bergop wordt er in één strak tempo omhoog gereden. Op tempowisselingen van de pure klimmers wordt niet eens gereageerd: ze waaien vanzelf wel terug.

Pas diep, diep in de derde Tourweek begon het harnas van Dumoulin scheurtjes te vertonen. In de laatste bergritten miste hij de frisheid en explosiviteit om het Thomas écht lastig te maken. Hij had de handen vol om Primoz Roglic te volgen. Volkomen logisch, met de Giro al in de benen. En ook al moest hij soms buigen; hij brak niet, in tegenstelling tot Chris Froome. Het zegt iets over Dumoulins basisniveau. Twee grote rondes achter elkaar, nul slechte dagen. Hij is in staat om terug te slaan na tegenslag. Op de laatste vrijdag verloor hij het zicht op het geel; op zaterdag won hij de tijdrit.

Bizarre prestatie

Het podium halen in de Tour de France, dat is een bizarre prestatie. Vooral na zijn tweede plek in de Giro. En nóg meer vanwege de manier waarop. Dit was helemaal geen Tour op zijn maat, dit was geen ronde waarin alles meezat. Hij heeft zichzelf verbaasd, hij heeft zijn ploeg verbaasd, hij heeft zijn tegenstanders verbaasd. Het is achteraf praten (,,Achteraf is het mooi wonen”, zoals Dumoulin zelf zegt), maar toch: als ze bij Sunweb hadden geweten dat hij zó goed zou klimmen in de Tour, zouden ze dan ook naar de Giro zijn gegaan?

Het zou een eufemisme zijn om het experiment Giro-Tour gelukt te noemen. Twee keer tweede: dat is véél méér dan gelukt. Volgend jaar komt hij terug in de Tour – zonder Giro in de benen en ongeacht het parcours. Niet om te leren, niet om te experimenteren, zelfs niet om zomaar te presteren.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.