WK, verhalen uit de oude doos: Trainen op het dek van de boot

Het wereldkampioenschap voetbal is vandaag de dag een circus van jewelste.

De complete aardbol is er van in de ban, bij wijze van spreken tot aan nog niet met de civilisatie in aanraking gekomen indianenstammen in de Braziliaanse Amazone-jungle toe.

 15 juli als in Moskou de finale van het twintigste WK wordt gespeeld, kijken meer dan een miljard mensen naar de televisie.

Een obscuur toernooitje

Toch is er tijd geweest dat het maar een obscuur toernooitje was. In 1930 kwam de wereldvoetbalbond FIFA in de personen van voorzitter Jules Rimet en secretaris Henri Delaunay op het idee om een wereldkampioenschap in het leven te roepen.

Het elftal van Uruguay, de eerste wereldkampioen in 1930. Foto: ANP

 Er werd een verguld bekertje voor de winnaar uitgeloofd, overigens naar Rimet vernoemd, net als veel later de bokaal voor het Europees kampioenschap, in 1960, naar Delaunay. Vive la France, zullen we maar zeggen.

Olympisch kampioen Uruguay

Het eerste toernooi werd aan Uruguay toegewezen, omdat het olympisch kampioen (Amsterdam  1928) was en omdat het land zijn honderd-jarige onafhankelijkheid vierde. Vandaar de naam van het centrale stadion in de hoofdstad Montevideo: Centenario. Zo heet het nog.

Europese landen hadden weinig belangstelling om op de uitnodiging mee te doen in te gaan. Kwalificatiewedstrijden waren er nog niet. Frankrijk (uiteraard), België, Joegoslavië en Roemenië togen wel naar Zuid-Amerika. Dat was een hele onderneming, want ze moesten eerst naar Barcelona om daar de boot te nemen naar Rio de Janeiro, een reis van twee weken!

Dagelijks training aan dek

Aan dek werd dagelijks getraind, het moet een raar gezicht geweest zijn. In Rio werden de Brazilianen opgepikt en daarna voer het gezelschap verder naar Montevideo. Het is geen wonder dat de Uruguay en Argentinië de finale haalden…

Die finale werd gespeeld op een dag dat er zware mist hing over de Rio de la Plata, het stuk water dat Argentinië (Buenos Aires) scheidt van Uruguay. Veel Argentijnse supporters wilden met bootjes de oversteek maken, maar verdwaalden en kwamen nooit in Montevideo aan. Of te laat, de meesten zagen de winnaars nog net een ererondje lopen.

Uruguay werd de eerste wereldkampioen door de eindstrijd met 4-2 te winnen, hun eerste van twee titels. Sinds die tijd spreken de Uruguyanen over ‘garra’, het best vertaald met doorzettingsvermogen. Dat hebben ze nog steeds, ook in 2018, de ploeg van coach Oscar Tabarez. Het heeft de Uru’s tot in de kwartfinale gebracht.

Tabarez is overigens een rustige coach, die nooit betrapt zal worden op grootspraak of bluf. Bescheidenheid siert de mens. Maar zoiets gaat zelfs bij de meest aimabele trainer wel eens mis. Voor het WK in 1982 begon werd de Duitse bondscoach Jupp Derwall gevraagd naar zijn oordeel over de groepsfase.

Derwall niet met de trein naar huis ondanks nederlaag

West-Duitsland moest daarin tegen buurland Oostenrijk, tegen Chili en zou openen tegen Algerije op 16 juni in het stadion El Molinon van Gijon. Derwall had niet de moeite genomen beelden van de Algerijnen te bekijken. Toen hem werd gevraagd wat van hij de wedstrijd tegen de volslagen onbekende tegenstander dacht, antwoordde Derwall: ,,Als wij van Algerije verliezen neem ik de eerste trein naar huis.’’

De Duitse bondscoach in 1982, Jupp Derwall

Die woorden zouden hem nog lang achtervolgen. Na een 0-0 ruststand opende Rabah Madjer (die in 1987 namens FC Porto in de Europa Cup 1-finale het Duitse Bayern München met een hakje ook nog eens in rouw zou dompelen) de score.

 Na 68 minuten leken de Duitsers, door een doelpunt van Karl-Heinz Rummenigge, orde op zaken te gaan stellen, maar amper een minuut later passeerde Lakhdar Belloumi doelman Harald ‘Toni’ Schumacher voor een tweede keer. De sensatie was compleet.

Jupp Derwall ging niet met de eerste trein naar huis. Hij bleef en de Duitsers versloegen Chili, wat ook de Algerijnen lukte.

De schande van Gijon

Via de ‘Schande van Gijon’ (1-0 winst Duitsland op Oostenrijk dat met exact dat resultaat eveneens geplaatst was) werd Algerije uit het toernooi gewipt. West-Duitsland marcheerde verder tot in de finale, waar het van Italië verloor.

De voor het voetbal beschamende vertoning tegen de Oostenrijkers leidde ertoe dat de FIFA in de volgende toernooien de laatste groepswedstrijden tegelijkertijd laat spelen.

Algerije had namelijk eerder op de dag met 3-2 van de Chilenen gewonnen, overigens na een 3-0 voorsprong, waardoor via de 1-0 uitslag de doelcijfers zo kwamen te liggen dat Duitsland en Oostenrijk verder gingen

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.