Veel mensen hebben thuis een favoriete plek. Een plek waar het goed toeven, aangenaam mijmeren, lekker musiceren of ontspannen werken is. Waar de creativiteit bruist, de zinnen tot rust komen, de kinderen spelen, of waar het licht zo mooi naar binnen stroomt. Lezers nemen ons mee naar het hart van hun huis.

Het verhaal van Reint en Tineke Boschma en hun huis aan de Pole in Poppenwier begint eigenlijk twee keer. De eerste keer was in de sneeuwwinter van 1979. Als pasgetrouwd stel trokken ze in het knusse kleine huurhuisje. Een paar maanden later werd oudste dochter Sigrid er geboren, in de jaren erop volgden Joubrich en Redmer. Reint: "Een van de twee slaapkamertjes was voor de meisjes, de andere was babykamer en zelf sliepen we heel krap op de overloop." Een groter huis was noodzakelijk, en dus verhuisde het gezin in 1983 naar de Binnenbuorren, waar in 1986 de jongste zoon Sybren geboren werd.

En dan is er het tweede begin, achttien jaar later. Met de jongste drie kinderen, inmiddels al zo goed als volwassen, keerden Reint en Tineke in juli 2001 terug op de Pole. In hetzelfde huis, maar er waren twee grote verschillen. Van huur was het inmiddels een koopwoning geworden, en bovendien was het nu twee keer zo ruim. "Na ons vertrek hadden de buren de kans gekregen beide huisjes te kopen en er één groot huis te maken."

Voor de tweede keer verbouwden ze hetzelfde huis. Tineke: "Dat was heel grappig, we vonden allemaal oude elementen van onszelf terug." Sterker nog, sommige dingen die ze zelf hadden aangebracht, haalden ze nu weer weg. "De schoorsteen in onze oude woonkamer, die we zelf hadden opgemetseld, sloopten we er uit om plaats te maken voor de ruime keuken."

Die keuken is de favoriete plek van Tineke. "Ik zit hier altijd heerlijk met de laptop aan tafel." Maar dit huis - en dat is gezien zijn geschiedenis niet vreemd - heeft eigenlijk twee harten. En voor Reint ligt dat in de woonkamer, die ooit de huiskamer van de buren was. Reint: "Ik ben opgegroeid in Heeg en was van jongs af aan gewend aan een ruim uitzicht. We keken daar heel ver over de weilanden, zagen in de verte de trein en wat dichterbij het witte boerderijtje waar mijn grootouders woonden. Die ruimte en het licht om me heen vind ik heel belangrijk. Je moet de verte kunnen zien." Tineke: "En de zon zien ondergaan."

Hebt u ook een favoriete plek in huis? Mail – liefst met foto – aan redactie@wonenenco.nl