Veel mensen hebben thuis een favoriete plek. Waar het goed toeven, aangenaam mijmeren, ontspannen werken of lekker musiceren is. Waar de creativiteit bruist, de zinnen tot rust komen of de kinderen spelen. Lezers nemen ons mee naar het hart van hun huis. Deze keer: Cisca Wijmenga & Marten Hofker in Groningen.

Van alle plekken in hun prachtige herenhuis die voor het predicaat 'favoriet' in aanmerking zouden kunnen komen, kozen ze de serre. Vooral geliefd op zondagen en dagen met een beetje zon. "Dan voel je daar zelfs nu ook al het voorjaar komen binnenstromen. Heerlijk, na zo'n lange winter!"

Vanuit Utrecht en Maastricht kwamen Cisca Wijmenga en Marten Hofker in 2007 naar Groningen, waar ze nu beiden hoogleraar aan de universiteit zijn, zij in de genetica, hij in de medische biologie. "We zochten een groot huis waar we ook goed gasten konden ontvangen en huisvesten, want er komen nogal eens collega's en familieleden logeren. Toevallig kwam dit huis aan de Radesingel toen beschikbaar. Een prachtig pand op een geweldige plek, we zijn er dan ook heel erg blij mee. Het is een rijksmonument uit 1899, dus we mochten er niet al te veel aan veranderen. En dat hebben we ook niet gedaan, we hebben het alleen vanbinnen helemaal laten schilderen. En dat was alleen al een klus van een maandje of drie."

"De serre was toen deze huizen gebouwd werden oorspronkelijk een balkon. In de jaren twintig van de vorige eeuw zijn ze bijna allemaal dichtgemaakt en tot serre bevorderd. Bij ons domineerde de vurenhouten vloer nogal, dus die hebben we onmiddellijk wit laten verven. De inrichting hebben we verder redelijk eenvoudig gehouden, maar net als de rest van het huis wel aangekleed met kunst, zodat het wel echt 'onze' serre is. Heel trots zijn we op het handgemaakte bureau uit 1925, een erfstuk uit de familie. De serre biedt een fantastisch uitzicht op de Oosterpoort en het Verbindingskanaal, en is daardoor zeer levendig. Juist omdat we zo'n groot huis bewonen, is het fijn om daar een besloten, knusse plek te hebben. Een echte plek om te onthaasten, en dat mag ook best met onze drukke banen. Door de week komen we haast niet eens aan de krant toe, maar 's zondags, in het zonnetje in de serre, gaat-ie tot de laatste pagina uit."