Lambik en de IJzeren Formule
DVHN | Gepubliceerd op 31 oktober 2011, 12:17 Laatst bijgewerkt op 31 oktober 2011, 17:13Het Groningse eetcafé Lambik is klein, maar slim. Het hanteert een ijzeren formule: eenvoudig en goedkoop, geserveerd met karrenvrachten sfeer. Dat lijkt makkelijk, en misschien is het hier en daar zelfs culinaire bedotterij, maar het is wat het is. Bevalt het u niet, jammer. Uw tafel blijft niet lang leeg…
Vanaf 17.30 uur, vermeldt het menubord, dat voorts drie hoofdgerechten aankondigt (gevogelte, zwijn, vegetarisch) en precies één nagerecht. Het is ruim voor zessen en de tent is bijna vol, enkelen happen reeds in het dessert. Gaat het zo snel hier?
Een gemêleerd publiek, van student tot arrivé, zit opeengepakt op eenvoudig cafémeubilair. Er hangt een aangename buzz. We zien stemmig grijs, zwartwit foto's, één aquablauwe muur. Intrigerend vormgegeven lampen verlichten de bar. Hier en daar figureert naamgever Lambik, bekend van de Vlaamse strip Suske & Wiske.
Hij staat als pop in de vensterbank en als peloton minifiguurtjes in de drankenkast achter de bar, alwaar ook twee identieke klokken hangen met zijn tronie: het ene uurwerk loopt voor, het andere staat stil. In het gangetje naar de keuken is de roekeloze kale kluns te zien op het personeelsmededelingenbord. Maandag karten om 19.30 staat erop. Niels, Eddy, Rieks, Reina en Sil gaan mee.
Als voorgerecht brengt een van de vlotte, goedlachse serveersters twee bieren van de tap: een donkere Gerardus, een 'kloosterbier' van Gulpener à 7% en een De Koninck (5%) uit Antwerpen. Voor beide wordt drie euro in rekening gebracht, een prima prijs.
Voor het hoofdgerecht kunnen diereneters kiezen tussen kiptournedos gevuld met abrikoos in een saus met witte wijn, tijm en rozemarijn en varkenshaas met oosterse saus. Groentequiche met gorgonzola staat op het menu voor de vlees- en vislozen. En laat ons er daarvan nu net eentje in voorraad hebben, want voor Herher (Hermus herfstvakantie) zit vandaag de vegetarische stand-in aan tafel. We schakelen over op een volrode Italiaanse wijn uit De Marken: Ramosceto, een DOC van de onalledaagse druif Lacrima di Morro d'Alba.
Elk hoofdgerecht in Lambik kost €8,50 en wordt razendsnel opgediend met naar keuze gebakken aardappeltjes, gepofte aardappel of rijst. Dusdanig snel, dat de meeste tafels voor half acht al minstens twee keer bezet raken. En dan nog krijgt een aantal gasten 'vol' te horen. Twee studentes besluiten aan de bar te eten. "Is het hier altijd zo druk?", horen we een van hun vragen. "Ja, altijd!", antwoordt de serveerster monter.
De vegetarische quiche mag zich verheugen in een groot enthousiasme. Hoewel vooral gevuld met broccoli, is de aangename smaak en smeuïgheid van de schimmelkaas prettig aanwezig. Ook heeft de groentetaart een mooie gratin. En de korst is overal gaar; dat maken we vaak anders mee. "Complimenten", klinkt het.
De varkenshaas aan vleeszijde landt iets minder comfortabel. De forse haas is zacht en vochtig, duidelijk anders dan zijn vaak drooggebakken broertjes uit andere eetcafés, maar ook grauw van kleur. Een opgewarmd kant-en-klaartje? Misschien. De saus, mierzoet van suiker en gember, draagt een Aziatische signatuur. Een Chinese kooktechniek, wellicht? Even later komt de kok tevoorschijn. Hij heeft oriëntaalse gelaatstrekken.
Vreemd om bij een quiche ook aardappelen te serveren, maar goed: de pommes parisiennes zijn niet slecht, al mag het (spaarzaam gebruikte) specerijenpoedertje best achterwege blijven. De rest van de bijlagen ligt op het bord: een uitbundig allegaartje van koolsalade, ijsbergsla, tomaat, bleekselderij, een enkele verdwaalde amandel en walnoot, en een zoete dressing. De slordige decoratie van ananas, sinaasappel en kiwi komt met schil en al. De rijst bij de varkenshaas is precies gaar, droog en opgeleukt met verse koriander, bieslook en peterselie.
Als dessert wacht Lambiks variant van dame blanche (€3,50), twee bollen vanille-ijs, echte slagroom, een zoete chocoladesaus en een klein chococakeje dat in de magnetron is opgewarmd. Obligaat, maar gelukkig normaal geprijsd. We sluiten af met een espresso doppio (€2,75) en een glaasje Belle de Brillet, de fantastische Franse perencognac, voor slechts €3,50. Alweer een vriendelijke prijs.
Lambik is niet briljant, wel doeltreffend en succesvol. Lang niet altijd goed, maar bijna altijd goed genoeg. En fijn verpakt, voor de glimlach keer je terug. Of anders wel voor de Belle de Brillet.







