Zou Groningen dan toch een soort lunchcultuur krijgen? We vragen het ons af terwijl we een plekje bevechten bij Goud Heerlijk in de Nieuwe Ebbingestraat. De stamtafel is vol, de overige pakweg tien tafels bijna allemaal bezet. We vinden nog net een vrij exemplaar. Piepklein, de middelste van drie identieke, in de etalage van dit voormalig winkelpand.

We wurmen ons tussen twee pingende studentes en een keuvelend ouder paar, vermoedelijk echtelieden. Het is wat krapjes. We grijpen onze kans als elders een tafeltje vrijkomt. Dan valt ook ineens op hoe groot Goud Heerlijk eigenlijk wel is. We zien de uitbater improviseren met een extra tafeltje van buiten, ten behoeve van nog eens twee gasten. Met z'n schort veegt hij de regendruppels van het tafelblad.

Goud Heerlijk is een wat onalledaags bedrijf. Een lunchcafé, dat zeker. Koffie, broodjes, cupcakes. Maar ook met stevige schotels op de kaart, zoals diverse typen lasagne en andere pastagerechten. Alles zoveel mogelijk bio, ook uit eigen moestuin – de eigenaar spreekt zelf van 'lichtgroen'. Ook verkoopt Goud Heerlijk verse biologische groente, bio conserven, olijfoliën, wijn en allerlei mediterrane en regionale delicatessen; je kunt desgewenst je eigen hapjes aanwijzen en ze eten met biologisch brood (drie stuks €4,50; vijf stuks €6,50). Daarnaast biedt het bedrijf een bescheiden assortiment serviesgoed en kookboeken.

De ruime lunchroom met open keuken is tamelijk minimalistisch van opzet – grijze betonvloer, kloeke houten toonbank, roestvrijstalen stellages, chromen spots, eenvoudige zwarte stoelen – maar niettemin sfeervol. Het gebrek aan tierelantijnen zorgt ervoor dat de bovenramen met glas-in-lood goed uitkomen.

Het verkopen en schenken van wijn zijn twee verschillende dingen; we moeten genoegen nemen met een heerlijk dorstlessende biologische karnemelk (€1,80) en een bijna witte caffè latte (€2,20). Hermus heeft een paar uurtjes treinen voor de boeg, dus laat hij zijn begerig oog vallen op de huevos à la flamenca (€6,50); traditioneel eiergerecht uit Spanje met biologische groente in tomatensalsa met chorizo, ham en ei uit de oven, geserveerd met brood.

Het is een forse schotel: een smeuïge tomatensaus met eieren, sperziebonen, aardappelen, ui, doppers, ham en pittige chorizoworst. "Een ongekunsteld gerecht", meent Hermus, "mooi rechtdoorzee uitgevoerd. Wel had er wat mij betreft ietsje meer zout in gemogen." Er is een trein te halen, maar de temperatuur van het gloeiend hete gerecht vormt geen enkel probleem voor Hermus. "Een looien pijpie", wijst hij lachend op z'n slokdarm.

Eetkompaan Zandstra werpt zich op een schotel van de overzijde van de Middellandse Zee: Marokkaans lamsvlees (€7); pittig lamsvlees bereid met kikkererwten, Marokkaanse kruiden, geserveerd met couscous, yoghurt en brood. Het bord is fantasieloos opgemaakt, maar bevat wél een fijne, pittig gekruide lamsstoof met kikkererwten en wat ui. "Superlekker, al mag ook hier een snufje meer zout op – da's beter dan andersom, trouwens. En de couscous is te droog", vindt Zandstra. Gelukkig drinkt hij er een groot glas verse muntthee (€2) bij.

De conducteur blaast al bijna op z'n fluitje als Hermus besluit tot een meenemertje. Hij laat een samengesteld broodje prosciutto crudo (€6,50) inpakken; een broodje gevuld met jam, komkommer, prosciutto crudo, feta en munt. Rauwe ham op een pistoletje met van alles en nog wat. Zijn relaas, telefonisch uit de trein: "Man, wát een mooi broodje. Het smaakt en ruikt zo lekker dat al mijn medereizigers begerige blikken werpen!"

Zandstra denkt slim te zijn en vraagt ook een broodje om mee te nemen. De tonijnsalade (€5,50); een broodje gevuld met tonijn, kappertjes en mayonaise is echter geen succes. Zijn epiloog: de vissalade – vergeten te vragen of het koosjere tonijn betreft – smaakt prima, aangemaakt met kappers en rode ui. Maar ergens is iets misgegaan in de vochthuishouding, want het broodje is als een kletsnatte spons. Mogelijke oorzaak is een te dunne mayonaise (misschien zelfgemaakt?) of wellicht de bliktonijn (slecht laten uitlekken?). Goud Heerlijk kan deze broodjes beter alleen bereiden voor onmiddellijke consumptie.