Commentaar: Busstaking

In haar gedicht Afsluitdijk beschrijft M. Vasalis een reiservaring waarbij besef van tijd wegvalt. Eerst rijdt haar bus nog als ‘een kamer door de nacht’. Daarna ontstaat iets wat je een wensdroom zou kunnen noemen: ‘Er is geen einde en geen begin/ aan deze tocht, geen toekomst, geen verleden/ alleen dit wonderlijk gespleten lange heden.’

Afgaand op berichten die de vakbonden hebben verspreid, is voor dromen in het openbaar vervoer anno 2018 geen plek meer. Bussen worden volgens FNV en CNV bestuurd door onderbetaalde chauffeurs die met oplichtende dienstopdrachten over de wegen jakkeren. Steeds sneller, steeds efficiënter. Geen seconde mag verloren gaan. Zelfs de plaspauze schiet er bij in.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na registreren leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

Abonneren

Bent u al abonnee?

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.