Opinie: De Homo Plasticus vaart op een Titanic

De mensen op de Titanic geloofden niet dat hun schip kon zinken. Het stond immers in de krant! De eigenaar verklaarde hem onzinkbaar.

Na de ijsberg, toen het ijskoude water de ketelruimten onder water zette en de eerste slachtoffers verdronken waren, wachtte de eerste klasse rustig af. Kopje thee. Of er kruiken in de kamers gelegd konden worden voor na het verplichte uitje met reddingsvest op het dek. Wat een gedoe. Twee uur later lag de hele drijvende beschaving op de bodem van de Atlantische Oceaan.

Kwetsbaar

Het is begin 2019 en zo’n driehonderd containers en hun inhoud spoelen aan en zinken in één van de kwetsbaarste ecosystemen ter wereld, het Waddengebied. De plastic soep voor de deur. Het nieuws zal van de voorpagina’s verdwijnen. De stranden zullen relatief schoon ogen. Zand erover. Letterlijk. Maar het is alles behalve schoon. Het plastic zal de mens tot in lengten van dagen overleven. Plastic dat steeds kleiner en kleiner wordt tot het zelfs met het blote oog niet meer te zien is.

Verslaving

Deze plastic verslaving is onze Titanic. Het is verbazingwekkend dat sinds de uitvinding van het onverwoestbare goedje het spul vrijwel elke uithoek van de aarde heeft bereikt.

Plastic zakjes bannen is een leuk begin, maar vooral symbolisch. Om deze complete vervuiling van ons ecosysteem te stoppen is een ongekende gedragsverandering nodig die zóveel weerstand op zal roepen bij consumenten (de verslaafden) de politici (de marketeers) en bedrijfsleven (de dealers) dat het een schier onmogelijke opgave lijkt. Er is ook niet één oplossing en aan alles zitten haken en ogen. Overgaan op enkel organisch zal een radicale omslag in productie betekenen, met mogelijk een toenemende ontbossing tot gevolg om maar een voorbeeld te noemen. 'Profit before thinking' regeert. Plastic is nu nog zo goedkoop dat het om het kleinste snoepje zit.

Vervloeken

Ik denk dat het tijdperk van de Homo Plasticus nog even voortduurt. Ik verwacht dat onze kleinkinderen ons zullen vervloeken. Of anders dat de kinderen van de toekomst niet anders weten dan dat een strand uit zand en plastic korrels bestaat. Niets wijst er op dat politiek, bedrijfsleven en wij als consumenten ook maar enig besef hebben van de omvang van het probleem. We zitten op de Titanic en willen graag nog een kopje thee.

Jaap Ploeger, Groningen

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.