Opinie: Kies in Lauwersoog voor oude Groninger glorie

Het plan voor een grootschalig Werelderfgoedcentrum in Lauwersoog lijkt van tafel. Waarom niet gekozen voor een oud plan: het inzetten van een oude Groninger coaster?

Bij Oostmahorn heeft een paar jaar een Groninger coaster gelegen: de Argo T. Het was een mooi, beeldbepalend element dat ik vaak geschilderd heb. Achteraf begrijp ik waarom: het was een verpauperde locatie waar de beroemde reddingsboot Insulinde verwekt en gestationeerd was en waaruit eigenzinnige mannen de zee bevoeren. Daarvoor lag dat afgekeurde schip, eens de trots van de Groninger scheepsbouw.

Liefde

Oude glorie. Oostmahorn is gepimpt, de Argo T is naar de Filipijnen verkocht. Al jaren hoor ik verhalen over dergelijke schepen. Over drank smokkelen naar Scandinavië. Over het als kind opgroeien aan boord tijdens de vaart, want de Groningers voeren met hun gezin: „Mijn vader was een keer heel kwaad, ik had met mijn dinky toy gespeeld bij het magnetisch kompas en we waren helemaal van koers, ik moest precies vertellen hoe lang ik daar gespeeld had en waar precies.” Het was hard werken en men was lang op zee, maar er wordt altijd met liefde over gesproken.

Hartverwarmend

In februari 2005 ben ik met een moderne coaster naar Estland en Finland gevaren, met een kapitein en stuurlui van na de tijd van deze Groninger schepen. Vanaf Pietersaari hadden we drie dagen een zuidwesterstorm met windkracht 10 tot 11, met uitschieters naar 12 beaufort. Het buiswater vroor vast op dek, brokken ijs die afbraken van de laadkranen bliezen horizontaal over het schip. Containers gingen stuk, de reddingsboot ging verloren, antennes braken af; het was ongemakkelijk. In het Kieler Kanaal kwamen we toen zo’n Groninger coastertje tegen. De waardering waarmee de bemanning erover sprak was hartverwarmend: dit waren pas échte schepen, met een mooie lijn en een hoge boeg waarachter de deklast veilig beschut ligt. Ons efficiënte schip kwam er in hun oordeel maar bekaaid af.

Prins Reinier

In Kaskinen lag ook zo’n coaster, de Ameland, waar we een glaasje bier dronken, een schip met mooi betimmerde verblijven met panelen en vaste gestoffeerde banken van mahonie. Prins Reinier van Monaco (1923-2005) vond deze schepen zo mooi dat hij scheepswerf Kerstholt in Groningen opdracht gaf er een te bouwen als jacht, de Albecaro.

Alternatief

Zoek toch zo’n Groninger coaster als alternatief voor een 29 miljoen euro kostend, immens, gebiedsvreemd, glazen wanproduct als het Werelderfgoedcentrum. Restaureer hem, zet hem op de wal tussen de dijk en het Havenkantoor en bouw daarin, -op en -omheen de nodige functies. De containers die nu dienst doen als onder meer informatiepaviljoen kunnen zelfs op dek staan. De plaatselijke (museum)werven kunnen het inrichten en onderhouden, zodat je ook plaatselijke werkgelegenheid en kennis behoudt.

Trots

De reddingsboot Gebroeders Luden, nazaat van de Insulinde, en de Ecolution van Wubbo Ockels (1946-2014) liggen al in de haven als bewijs van noordelijk vakmanschap van vroeger en nu. Voeg daar een magistraal statement aan toe. Dit kan een sterk, trots en beeldbepalend element worden waarbij alle toeristische kunstfrutsels in het niet vallen.

Lauwersoog heeft de nautische functie van Zoutkamp en Oostmahorn overgenomen en daarmee, vind ik, ook de verantwoordelijkheid voor haar geschiedschrijving. Het geld van het Waddenfonds moet ten goede komen aan het hele gebied en niet alleen aan de waan van de dag van overheden, toerisme-ontwikkelaars en architecten.

Toon op Lauwersoog met behulp van de glorie van onze noordelijke scheepsbouw de glorie van onze Wadden!

Geurt Busser is Waddenschilder.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.