Opinie: Snellere intercity is een wanhoopsdaad

Een intercity zonder tussenstops tussen Groningen en de Randstad is alleen in theorie snel. Op bestaand spoor zitten treinen elkaar hopeloos in de weg.

Pier Eringa, president-directeur van Prorail, opperde het ook al een aantal jaren geleden. Treinen sneller laten rijden tussen Groningen en Amsterdam door een extra intercity stations voorbij te laten rijden. De NS gaat nu deze woorden in daden omzetten door een proef te starten om een aantal treinen in de spits zo te versnellen dat ze inderdaad de provincie-hoofdsteden van Drenthe, Overijssel en Flevoland voorbij rijden. Geen zorg. De normale intercity en stoptrein blijven ook rijden.

Stoptreinen

In theorie zijn de extra intercity-treinen inderdaad sneller op de plaats van bestemming, maar de praktijk is weerbarstig. Deze snelle treinen moeten het baanvak delen met stop- en goederentreinen en de intercity die wel alle provincie-hoofdsteden aandoet. Deze treinen rijden dus altijd achter één van de genoemde treinen. De snelle treinen moeten dus net voor de stoptrein of intercity vertrekken om zolang mogelijk achter de voorgaande stoptrein of intercity te rijden. De voorgaande treinen moeten dan geen vertraging hebben om welke reden dan ook.

Infarct

De genoemde treinsoorten zitten elkaar dus in de weg. Dat betekent ook dat als er een defect is aan één van deze treinen dat je een infarct hebt dat niet door de andere treinsoorten opgevangen kan worden. Dat geldt ook bij een verstoring, bij een defect in de infrastructuur, een ongeval of onderhoud. De voorgestelde snelle treinen moeten nu eenmaal wel rijden op de beschikbare infrastructuur. Op de grote stations van Assen en Zwolle moet de snelheid toch terug naar 80 en 40 kilometer per uur omdat daar deze maximum snelheid geldt. Alleen op station Lelystad kan met 140 kilometer per uur doorgereden worden. Dan hebben we ook nog de kruising bij Meppel, waar 80 gereden mag worden, en de bocht van Hoogeveen waar nu ook 80 gereden mag worden, al wordt dat in de toekomst wel verhoogd.

Trechter

Met deze proef en een uiteindelijke treindienst wordt niets gedaan aan de bereikbaarheid van Groningen Airport Eelde en blijft er een kwetsbare trechter tussen Zwolle en Meppel bestaan. De dienstregeling blijft complex en kwetsbaar met het aanbod van alle soorten treinen. Bij een calamiteit zullen uiteindelijk bussen ingezet moeten worden. Het verhogen van het aanbod, meer stoptreinen bijvoorbeeld, kan ook niet, omdat die dan de intercity in de weg zitten. De nieuwe intercitytreinen die NS besteld heeft en het ERTMS beveiligingssysteem, waarbij de machinist alle seinbeelden op zijn display in de cabine ziet, verhelpen bovenstaande bezwaren niet.

Placebo

Een twitteraar noemde deze proef al een placebo-maatregel. De nationale overheid kan, zonder dat het iets kost, laten zien dat treinen tussen Amsterdam en Groningen toch kunnen versnellen en de NS en Prorail laten zien dat ze met de beschikbare middelen toch in staat zijn om aan de wens te voldoen van stad en provincie Groningen. Dat er intussen onderscheid wordt gemaakt tussen Groningen, Drenthe, Overijssel en Flevoland wordt waarschijnlijk niet ingezien.

Uiteindelijk is deze proef een excuus en een wanhoopsdaad waar de bereikbaarheid van de noordelijke provincies niet mee verbeterd wordt, Groningen Airport Eelde een sprokkelluchthaven blijft en de industrie en bouwbedrijven geen orders hoeven te verwachten. Het enige wat echt helpt is het daadwerkelijk investeren in de infrastructuur, zodat snelle en langzame treinen op een verschillend baanvak kunnen rijden.

Wouter van Gessel is voorzitter van de Stichting Freedom of Mobility

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.