Waarom zou een Harenaar stemmen?

Harenaar Jons Straatman vraagt zich af of hij vandaag gaat stemmen. ‘We zijn vier jaar om de tuin geleid en mogen een gemeenteraad kiezen die we niet wilden’.

Er is een aardig boek van Henk Werners verschenen, Verloren jaren in Haren. Mijn jeugd komt er herkenbaar in voorbij. Veel is er nog, maar er is ook veel veranderd, hier en daar zelfs onherkenbaar. Het zijn veranderingen die door Harense politici in beweging zijn gezet. Gekozen door stemmen die voor honderd procent uit Haren kwamen. Vandaag gaat dat anders, want op het stembiljet staan bijna alleen maar Groningers. Wat zouden die met Haren hebben?

Hebben Harenaars wat met Groningen? Beslist, want net als de inwoners van Eelde-Paterswolde, Bedum en Winsum hebben Harenaars veel te doen in Groningen. En dat geldt ook voor Leek, Roden, Marum, Hoogezand, de dorpen op de Hondsrug en Assen. Harenaars vinden de stad leuk en zijn er graag.

Twee andere werelden

Waarom was er dan zoveel verzet tegen de annexatie door Groningen? Een stad en groep dorpen zijn twee andere werelden. Een stad heeft stadse problemen en dorpen hebben dorpse problemen. Problemen die meestal van een andere orde zijn en in elk geval van een andere schaal. Een paar voorbeelden. De gemeente Haren kent in het sociale domein circa vierhonderd probleemgevallen. Denk aan werkloosheid, verslaving, invaliditeit, problemen met jeugd. Groningen heeft er zo’n 14.500. Voor Haren beheersbaar, maar voor Groningen een groot probleem.

In Haren zien we met grote verbazing hoe gemakkelijk er met belastinggeld wordt omgegaan. Denk aan het Forum dat niet alleen de middeleeuwse binnenstad aantast, maar feitelijk overbodig is en waar jaarlijks nog veel geld bij moet. De ambtelijke organisatie in Haren kan wellicht beter, maar is wel heel toegankelijk. In Groningen is het een moloch waar de politiek nauwelijks nog vat op heeft. Zie het recente krantenbericht over het systematisch dertig jaar lang kapot procederen van een bloeiend bedrijf. Een autonoom proces, dat volkomen losgezongen is van de politiek.

Plechtige beloften

Een tweede reden is al genoemd: zou de Groninger politiek wat met Haren hebben? De stad drong er in het verleden al op aan dat we de prachtige groene ruimte tussen stad en dorp zouden volbouwen, maar belooft nu plechtig dat dit voorlopig niet gaat gebeuren. Wat moeten we met politici en plechtige beloften? Hoogkerk was ook plechtig toegezegd dat het dorp zijn eigen karakter zou houden, maar de stad is er totaal overheen gewalst. Er zijn veel beloften gedaan, maar één burgemeester en twee raadsverkiezingen verder en ze zijn alweer verdampt. Politiek heeft geen geheugen.

Waarom dat wantrouwen? Het annexatieproces van de afgelopen jaren heeft daar zeker mee te maken. Daardoor weten we hoe politici schaamteloos de waarheid naar hun hand kunnen zetten. Het vorige provinciebestuur dwong herindeling af. Heel vervelend, maar de lijn was duidelijk. Grote weerstand leidde tot een andere politiek. Daarom verklaarde het huidige bestuur dat de wens tot herindeling van onderop moest komen en dat de provincie dit zou ondersteunen. Stiekem was achter de schermen afgesproken dat dat voor Haren niet zou gelden, want Haren moest bij de stad. Daarom werd het ene na het andere gelegenheidsargument bedacht om het onwillige Haren in het hok van Groningen te drijven.

Gewenste uitkomst

Tegelijkertijd werd het besluitproces flink gemanipuleerd: gedeputeerden instrueerden de fractievoorzitters in de Staten en die instrueerden de Statenleden. Fractiediscipline deed de rest, met de gewenste uitkomst als resultaat. Zo werkt de controle op de uitvoerende macht 2.0. Burgers en politiek van Haren kregen bij de Statenleden van de coalitie geen poot aan de grond en hoorden telkens ‘wij zijn al voldoende geïnformeerd’. Bij de minister, de Raad van State, de Tweede Kamer en de Eerste Kamer ging het al net zo. Allemaal kregen ze het nepherindelingsrapport van de provincie onder ogen; de uitslag stond al vast. Voor zoiets onnozels als een herindeling breng je een kabinet immers niet in de problemen. Ieder stemde braaf voor de herindeling.

En wij in Haren er maar op vertrouwen dat de politiek er werkelijk toe deed. Dat politici zouden luisteren naar onze waarschuwing dat het herindelingsadvies van de provincie een vals document was. Dat de waarheid heel anders was. Vier jaar lang zijn we om de tuin geleid, met als resultaat dat we nu mogen stemmen voor een gemeenteraad die we niet wilden. In plaats van honderd procent bepaalt nu minder dan negen procent van onze stemmen wie er in de raad komt. Is het raar dat ik me afvraag of het wel zin heeft om te gaan stemmen?

Jons Straatman is inwoner van Haren

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.