Een paplepel heet zoiets

Emotie gaat niet snel met mij op de loop. Afgelopen zondag in de Kuip wel. Het kwam opeens, onmiskenbaar, niet te stuiten: natte ooghoeken, overslaande stem. Blik op de stadionklok, 88ste minuut. Opeens dat besef: het gaat gebeuren! We gaan een prijs pakken, een grote prijs!

Terug in de trein schieten de gedachten alle kanten op. Naar 1953, als klein ventje aan de hand van mijn vader naar het Oosterpark. GVAV heette het nog. Eerst wilde ik spelen in de speeltuin in het park en naar de cowboyfilm die daar dan gedraaid werd in de kantine. Dan naar het voetbal. Als we wonnen, kocht mijn vader maandags gebakjes, als kind toen nog belangrijker dan die zege. Het Oosterpark, voor mij was dat heilig, zeker ook toen ik ouder werd. GVAV werd FC Groningen. Terwijl ik zelf ging voetballen bij Be Quick en me op de Esserberg prima op mijn plek wist, bleef ik vooral supporter van FC Groningen. Paplepel heet zoiets.

Registreer gratis en lees dit artikel

Heeft u al een account? Inloggen

Door op verzenden te klikken ga ik akkoord met de algemene voorwaarden en privacy statement

Na registreren leest u direct verder

Gefelicteerd! U bent nu geregistreerd

U kunt met deze registratie elke maand 6 plus artikelen lezen.
We wensen u veel leesplezier.

Limiet bereikt

U heeft de limiet van 6 plusartikelen voor deze maand bereikt. Op de eerste dag van de volgende maand vullen we het tegoed weer aan. Of neem een abonnement voor onbeperkte toegang.

Abonneren

Bent u al abonnee?

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.