Rennen, ravotten en risico's

Rennen, ravotten en risico's

Rennen, ravotten en risico's

Opgroeien in de stad heeft als nadeel dat het zoeken is naar ruimte om teravotten. Dat kan anders, denkt moeder Liesbeth Weusten. Ze hoopt via ‘Spelen in Stad' de speelplekken in kaart te brengen. Want buiten spelen moet.

De Westerhavenstraat in de binnenstad was vorig jaar een tijdlang opgebroken. Bergen zand zorgden voor een hoop vertier dat niet werd onderbroken door voorbijsnellende fietsers, scooters en auto's. Heel even was het straatje ideaal voor de kinderschare die er woont.

Nu is het anders. Voetballen de kinderen nu op straat, dan onderbreken ze hun spel voortdurend. Fietser! Klinkt het dan. Scooter! Auto!

Liesbeth Weusten (36) woont in de Westerhavenstraat, met haar vriend en hun twee kinderen. De derde is op komst. Weusten is ambtenaar bij het regiobureau Groningen-Assen, een plek waar ze weinig invloed heeft op de maatschappij. ,,Ik ben een doener'', zegt ze. ,,Ik wil iets nuttigs doen, iets bijdragen.''

Dat is Spelen in Stad geworden, een Facebook-pagina waarop iedereen een foto kan plaatsen van z'n favoriete speelplek. Weusten zorgt ervoor dat er een plattegrondje van de stad verschijnt met alle locaties en uiteindelijk wil ze er een app van maken, zodat er volop gediscussieerd kan worden en er activiteiten gehouden kunnen worden. ,,Verhalen vertellen, schilderen, een kledingruilbeurs, dans'', somt ze op.

Duffe lijst

Ze is met haar kinderen en buurvrouw Elsa Nijhof (43) in de speeltuin in het Stadspark. Misschien een domme vraag, maar de gemeente Groningen weet toch gewoon hoeveel speelplekken er zijn, en waar?

Dat klopt, zegt Weusten, maar dat is een beetje een duffe lijst waarop niets te beleven valt. ,,Er schijnen 800 tot 1000 speelplekken te zijn in de stad. Ik heb natuurlijk gegoogled, en ik vond ook wel een kaartje, maar het is zo statisch allemaal.'' Zij wil juist dat mensen elkaar tippen, dat ze de speeltuintjes beoordelen en dat ze elkaar er ontmoeten.

Bovenal vindt ze dat er te weinig wordt buitengespeeld, terwijl buitenspelen zo'n goeie tegenhanger van het binnen zitten is. ,,Buitenspelen prikkelt de fantasie en is goed voor de ontwikkeling van het samen spelen. Ik hou niet zo van de individualistische wereld. Samen kun je een idee sterker maken.''

Zelf groeide ze op in Ter Apel. Van het buitenspelen herinnert ze zich ten eerste de glijbaan, het fietsen door de wijk en het zwembad. Haar buurvrouw heeft meer herinneringen. Zij woonde als kind in Assen en het Asserbos kende geen geheimen voor haar. Zestien sloten telde het bos. ,,Op een dag vonden we een spiraalbodem en die sleepten we mee naar een van die sloten. En het dennenbos was het donkere bos, er was een ruïne, we verzonnen er hele verhalen. En we zochten er beukennootjes en bramen.''

Geheim

Nu woont ze in de stad en eerlijk gezegd is daar te weinig groen, vindt ze. Het Noorderplantsoen is gekaapt door de studenten, het Stadspark wordt ook steeds voller – vandaar dat ze het initiatief van haar buurvrouw toejuicht. Dat doen meer moeders, vaders en opvoeders. In enkele uren werd de Facebook-pagina 200 keer ‘geliked'.

Er is één nadeel: sommige mensen hebben een speelplek gevonden die ze liever geheimhouden. Een klein slootje, een vergeten lapje grond, een bouwplaats, een stille zwemplek. Daar moet Weusten nog iets op verzinnen.

MARIJKE BROUWER

Iedereen kan zijn speelplek delen met Liesbeth Weusten via Facebook . Ze hoopt op speelplekken met water.

menu