De Hongaarse premier Viktor Orban. FOTO EPA

Opinie: Geluid van ‘extremist’ is nu gemeengoed

De Hongaarse premier Viktor Orban. FOTO EPA

De Europese Unie werkt hard aan een deal met Turkije om de toestroom van vluchtelingen een halt toe te roepen. Daarbij worden nogal wat principes terzijde geschoven.

‘De beste oplossing voor de migratiecrisis is om de Griekse grens hermetisch af te sluiten. De zuidoostelijke grens van de Europese Unie moet beter beschermd worden.’

Minder dan een half jaar geleden werd schande gesproken over bovenstaande uitspraak. Die was dan ook afkomstig van de Hongaarse premier Viktor Orban , de man die met muren, hekken en prikkeldraad de gastvrije en tolerante reputatie van Europa om zeep wilde helpen.

Individueel leed

Amper zes maanden later is de wens van de ‘extremist’ Orban al bijna ten uitvoer gebracht. Terugsturen van grote aantallen mensen mag voortaan, en Europa wil Turkije zelfs vergaande gunsten verlenen om te helpen het plan ten uitvoer te brengen.

Op het moment dat Orban zijn toen nog verfoeide uitspraken deed, meldden zich elke dag tussen de zes- en tienduizend vluchtelingen aan de Hongaarse grens. De spanning in de regio liep op, mede doordat problemen door Orban werden doorgeschoven naar de buren.

Het individuele leed van ontheemde mannen, vrouwen en kinderen die niets hadden misdaan en op de vlucht waren voor oorlogen en armoede speelde voor Orban geen rol. Vluchtelingen uit Syrië waren geen slachtoffers meer maar werden afgeschilderd als een politieke last, tot afschuw van de gevestigde orde in Berlijn en Parijs.

Kritiek verstomd

Nu ook West-Europa de pijn van het probleem in volle hevigheid voelt, is de kritiek op de Hongaarse premier goeddeels verstomd. Hoe zal dat overkomen in Italië? Jarenlang negeerde het rijke Noorden van Europa de noodkreten vanuit de Middellandse Zee, waar gammele bootjes vol Afghanen, Syriërs en Afrikanen aanspoelden op het eilandje Lampedusa. Brussel wees de Italianen op hun verantwoordelijkheid om de eigen grenzen goed te bewaken. Zo was het immers afgesproken.

Ondertussen werden Libanon, Jordanië en Turkije overspoeld door miljoenen Syrische vluchtelingen. Ook die landen werden gewezen op hun verantwoordelijkheid. Europa was alweer niet zo scheutig met financiële bijstand. Miljarden aan steun werden wel toegezegd, maar slechts mondjesmaat uitgekeerd.

Neem de 3 miljard euro die een paar maanden geleden werd toegezegd aan Turkije, dat alleen al 2,5 miljoen Syriërs opvangt, maar waarvan tot afgelopen vrijdag nog niet eens 100 miljoen euro was overgemaakt. Inmiddels wordt het dubbele gevraagd.

De prikkeldraadhekken in Macedonië zijn ondertussen ook verdubbeld. Sinds het begin van dit jaar hebben zich in Griekenland 130.000 vluchtelingen verzameld. Nog meer zijn onderweg, maar een echte oplossing laat nog altijd op zich wachten.

menu