Ester Gerritsen signeert haar boekenweekgeschenk bij boekhandel Vermeer in Emmen. Foto: Jan Anninga

‘Wat leuk om u een keer in het echt te zien’

Ester Gerritsen signeert haar boekenweekgeschenk bij boekhandel Vermeer in Emmen. Foto: Jan Anninga

Esther Gerritsen trekt door het land met haar Boekenweekgeschenk Broer. Gisteren deed ze Emmen, Assen en Meppel aan voor signeersessies en interviews.

Dikke Mercedes
Normaal verplaatst Gerritsen zich met Greenwheels, maar deze week laat ze zich vervoeren in een dikke Mercedes. Geregeld door Schrijver School Samenleving (SSS), de organisatie die boekingen voor schrijvers verwerkt. Je bent maar één keer in je leven auteur van het Boekenweekgeschenk. ,,Zo'n auto kost al gauw een ton’’, weet iemand te vertellen op de stoep voor boekhandel Vermeer in Emmen.

Binnen signeert Gerritsen haar werk. Het bal van afgelopen vrijdag meegerekend fungeert ze nu vier dagen als het stralende middelpunt van de 81ste Boekenweek. ,,Dat bevalt heel goed’’, vertelt ze tussen twee handtekeningen door. ,,Maar ik slaap slecht. Misschien hoort dat erbij.’’ Haar pen, een zwarte stift, staat in Emmen geen moment stil. ,,Wat wilt u dat ik erin zet?’’, vraagt ze aan een dame die Broer op tafel legt.

,,Schrijf maar: ‘Voor de hele familie’’’, reageert de dame. ,,En hoe heeft uw familie?’’, vraagt Gerritsen. ,,Geest’’, zegt de dame. ,,Wat een mooie naam’’, zegt Gerritsen. ,,Nou, ik ben er als kind anders veel mee gepest. Ik was blij toen ik kon trouwen’’, zegt de dame. ,,Hoe heet u nu dan?’’, vraagt Gerritsen. ,,De Brabander’’, zegt de dame. ,,Maar dan is Geest toch een veel mooiere naam?’’

Nobel dier
Wie auteur van het Boekenweekgeschenk wil worden, moet goed kunnen schrijven, korte praatjes houden en vriendelijk blijven. ,,Ik wil graag dat u schrijft: ‘Een schaap is een nobel dier’’’, dicteert een man, wijzend op haar roman Roxy . Gerritsen kijkt hem verbaasd aan, maar begrijpt wat hij bedoelt: in Roxy gooit haar hoofdpersoon een aantal schapen op de rug. Ze noteert zijn woorden en schrijft erbij ‘sorry’.

Dan begint de man tegen haar uit te varen. ,,Zoiets doe je niet met schapen’’, zegt hij. En minstens zo verrassend: ,,Het eerste boek van Jan Siebelink was ook een prulboek.’’ ,,Ook, ook?! Wat bedoelt u met prulboek?’’, kaatst Gerritsen terug. ,,Dit is toch uw eerste boek?’’, zegt de man over Roxy . ,,Welnee’’, zegt Gerritsen die met Broer haar tiende titel in de winkel heeft.

Schrijver is god
De man zegt dat Gerritsen geen schapen op de rug moet gooien. ,,Maar dat doe ik helemaal niet’’, zegt de schrijfster. Ze zet een kruis door het woord ‘sorry’. De man begint te mopperen: ,,Dat kunt u niet zomaar doen. Dit is een eerste exemplaar!’’ ,,Dat kan ik wél doen. De schrijver is God.’’ Ze geeft hem Roxy terug. De man druipt af. ,,Met Jan Siebelink is het later nog goed gekomen’’, moppert hij verder.

Daarna is het tijd voor andere liefhebbers. ,,Wat leuk om u een keer in echt te zien. Ik heb een paar boeken van u gelezen en ik vroeg mij steeds af: ‘Wie is zij nou?’’’, zegt een dame. ,,Nou, ik ben het’’, lacht Gerritsen. De dame schuift eerst Broer en daarna Roxy naar voren. ,,Ik ben lid van een leesclub. We lezen u allemaal in Drenthe. Ik vind het prachtig.’’ Gerritsen reageert opgetogen. ,,Echt? Gelukkig! Er zijn mensen die boos op mij worden. Wat mag ik erin zetten?" ,,Schrijf maar: Voor Dorothé.’’

menu