Abbey Hoes: ,,Toen ik het script las, moest ik ontzettend huilen."

Actrice Abbey Hoes speelt in Buiten is het feest, een gevoelige film over incest: 'Toen ik het script las, moest ik ontzettend huilen'

Abbey Hoes: ,,Toen ik het script las, moest ik ontzettend huilen."

Actrice Abbey Hoes is te zien in Buiten is het feest , een gevoelige film over incest. Ze beschermt daarin haar 12-jarige nichtje tegen haar biologische vader. Een belangrijke film, vindt Hoes. „Toen ik het script las, moest ik ontzettend huilen.”

Hoe de in Drenthe opgegroeide Abbey Hoes (26) aan haar rol van Sonne in het emotioneel geladen Buiten is het feest, naar de roman van Arthur Japin, kwam? „Dit klinkt misschien raar, maar ik weet het niet meer zo goed”, biecht de tweevoudig Gouden Kalf-winnares (voor de film Nena en de tv-serie Petticoat ) op. „Wij draaiden vorig jaar zomer. Kan zijn dat ik er voor werd gevraagd, of dat ik auditie deed. Ik weet nog wel dat toen ik het script las, ik ontzettend moest huilen. En dat ik geen twijfels had. Dit moest ik doen!”

Het zegt alles over haar bomvolle agenda. Of althans, hoe vol die agenda altijd wás. Corona legt, voor de tweede keer, ook de filmwereld zo goed als plat. De actrice zit ineens veel thuis, zo vertelt ze tijdens een autoritje naar haar oma in Rotterdam (Hoes zelf woont tegenwoordig op Scheveningen).

„Veel mensen denken dat wij in dit wereldje financieel niets te klagen hebben, maar ook ik wacht al een tijdje op een nieuwe klus... en het salaris dat daarbij hoort. Gelukkig kan ik goed met centjes omgaan en heb ik altijd redelijk verstandig gespaard, maar dan nog is het lastig. En stilzitten is niets voor mij.”

Wel zien twee projecten waar ze eerder aan werkte deze week het levenslicht. Zo is er haar countryalbum Red Wine and Cigarettes (een debuut). „Ik had nooit echt de wens zangeres te worden. Eigenlijk nog steeds niet. Maar ik vind het leuk verhalen te schrijven en te vertellen: liedjes, gedichten, kinderboeken. Het meeste houd ik, althans voorlopig, nog voor mezelf. Maar dit wilde ik toch eens proberen. Niet dat ik denk het nieuwe muzikale talent van Nederland te zijn hoor. Ik sta er hartstikke nuchter in, we zien wel of het in de smaak valt. Het zijn vooral liedjes over mijn turbulente liefdesleven. Dat moest er gewoon uit.”

Misbruik

En vanaf deze week in de bioscoop (waar we met dertig man per zaal nog altijd heen kunnen) dus Buiten is het feest , geïnspireerd op de aangrijpende jonge jaren van theatervedette Karin Bloemen. Hoes’ personage Sonne – ze laat haar bewust niet te veel Bloemen in de herinnering roepen om er een meer universeel verhaal van te maken – is een aspirant singer-songwriter die haar jonge nichtje van 12 beschermt tegen haar biologische vader. Niet in de laatste plaats omdat Sonne zelf door deze man seksueel werd misbruikt. Een taboeonderwerp in de familie (met Georgina Verbaan in de moederrol). Het trauma wordt dan ook diep weggestopt achter een ondoordringbaar pantser.

Een ‘belangrijke’ film, aldus Hoes. „Karin Bloemen verwoordt het altijd zo mooi: ‘Als je er niet over praat, verdedig je de dader en als je wél praat, verdedig je jezelf’. En het knappe is dat je ook met die dader (acteur Eelco Smits, red.) meeleeft. Je voelt zelfs enig medelijden, omdat je zo goed voelt dat het ook een kwetsbaar mens van vlees en bloed is. Als je zo iemand alleen maar neerzet als een boeman, kom je niet in de buurt van het echte leven.”

Schaamte

Ter voorbereiding las Hoes boeken over incest, voerde ze gesprekken met een in misbruik gespecialiseerde seksuoloog én met Karin Bloemen zelf. „Over hoe ze daar mee omging en het gevaar van je niet meer kwetsbaar durven op te stellen. Ze is er inmiddels hartstikke open over en ziet het als haar missie om kinderen in dezelfde situatie te helpen. Heel inspirerend.”

„En het hier veel over hebben, is van belang, omdat de schaamte er omheen zo groot is”, vervolgt Hoes. „Veel vrouwen zijn bang zélf als schuldige te worden aangewezen. Zodra zo’n heftig verhaal naar buiten komt, hoor je nog steeds: ‘Ja, maar wat had je voor kleding aan dan?’ Alsof ze het zelf uitlokten. De drempel is dankzij de Metoo-beweging wel wat verlaagd, maar er zijn nog altijd een hoop stappen te maken.”

Recent vertelde Hoes meer dan eens in haar leven onzedelijk te zijn betast. „Al vind ik dat uiteraard wel even wat anders dan wat de personages in de film en Karin Bloemen is overkomen.” Een bruggetje naar Harvey Weinstein en ook de ophef in de Nederlandse film- en televisie-industrie (castingdirector Job Gosschalk kwam hier in opspraak na beschuldigingen van grensoverschrijdend gedrag) is snel gemaakt.

„Ja, ik denk dat er sindsdien wel wat is veranderd. Althans, ik heb het gevoel dat mensen sneller hun grenzen durven aan te geven. Sex sells , dat was ook zeker bij ons het geval. Bloot en erotiek werd te pas en te onpas in Nederlandse producties gepropt. En ik? Ik ga mooi niet in mijn blote kont, omdat jij dan je film lekker kan verkopen.”

Kantelen

Naakt kan uiteraard ook functioneel zijn, aldus de jonge actrice. „Een liefdesscène waarin twee mensen die er al heel lang naar uitkeken, het eindelijk voor het eerst met elkaar doen. Dat kan heel mooi en intiem in beeld worden gebracht. Dan voegt het ook echt wat toe. Maar ik heb het wel eens geweigerd te doen toen mij letterlijk werd gezegd dat het ‘wel voor lekkere kijkcijfers zou zorgen’. Een groot deel van het Nederlandse filmlandschap zat ooit zo in elkaar. Dat begint volgens mij wel langzaam te kantelen. Film is zo mooi, omdat het je eigen verbeelding aan het werk kan zetten. Niet alles hoeft zo plat te zijn.”

menu