Bij Edo Staal zit de clou in de laatste zin

De honderd exemplaren van de tweede dichtbundel van Edo Staal uit Winschoten zijn in een paar maanden tijd uitverkocht. Er komt een tweede druk.

Eigenlijk heet hij Ede Staal en werd hij 70 jaar geleden als Drent geboren in Gasselternijveenschemond. ,,Als stamhouder werd ik vernoemd naar mijn opa, Ede, maar mijn moeder vond dat maar niets en noemde mij altijd al Edo.’’

Als Edo Staal dicht de oud-werkleider van het werkvoorzieningsschap Synergon in het Gronings. De honderd exemplaren van zijn tweede in eigen beheer uitgegeven bundel De tied vlogt gingen in twee maanden tijd van de hand. ,,Er komt een tweede druk’’, zegt Staal, woonachtig in Winschoten, tevreden.

De reden waarom ik ben gaan dichten

Acht jaar geleden verscheen zijn debuut: Vergeten. ,,De reden waarom ik ben gaan dichten, was het plotselinge overlijden van onze dochter Cisca op 35-jarige leeftijd aan een embolie. Daar had ik het erg moeilijk mee en de huisarts adviseerde om het verdriet niet op te kroppen, maar om het van mij af te schrijven.”

Staal ontdekte dat hem het van zich af schrijven goed af ging. ,,Schrijven helpt, het waren eerst emotionele gedichten, later werden de onderwerpen algemener. Vandaag de dag schrijf ik ook gedichten met een kwinkslag. Soms gaat het dichten moeizaam, dan heb ik een inval en duurt het schrijven weken, een andere keer staat het in een kwartiertje op papier. Over wat mij raakt, kan ik gemakkelijk schrijven, maar een lolletje is ook leuk.’’

Facebookpagina Gedichten van Edo Staal

De aan zijn overleden dochter Cisca opgedragen bundel Vergeten belandde in een oplage van 2900 exemplaren als Nederlandstalige bundel in de kerstpakketten van zorgstichting Oosterlengte en Synergon (tegenwoordig Afeer). Daarnaast verkocht de Groningstalige oplage (250 stuks) zo goed als uit. Op de Facebookpagina Gedichten van Edo Staal is werk van hem te vinden.

Als gelegenheidsdichter liet Staal zich al niet onbetuigd bij bruiloften en jubilea. Zelf spreekt hij niet van dichten, maar van rijmen. ,,Poëzie hoeft niet altijd op rijm, maar ik vind het juist wel leuk als het rijmt, met in de laatste regel een clou.’’

Achter-, achter- achterneef van de Groninger bard

Edo Staal is een achter-, achter-, achterneef van de Groninger bard. Hij dicht in het Knoalsters. ,,Dat is mijn moedertaal en toegankelijker dan het Oldambtsters. Ik schrijf zoals ik praat. Mijn gedichten zijn niet in het Gronings vertaald. Zoeken naar woorden hoeft niet, maar af en toe kijk ik in het woordenboek van Siemon Reker of de dikke K. ter Laan naar de juiste schrijfwijze.’’

Edo Staal hoopt dit jaar een bijzonder huwelijksjubileum te mogen vieren; hij en zijn vrouw Maaike zijn dan een halve eeuw getrouwd. ,,We kennen elkaar 54 jaar.’’ Moet raar lopen wil daar geen gedicht van komen.

Toon reacties

Word wakker met het belangrijkste nieuws uit het Noorden met onze ochtend-nieuwsupdate.

Meer dan 22.249 nieuwsbriefabonnees

Je kunt je op elk moment weer uitschrijven

Lees hier ons privacy statement.