Podium VanSlag in Borger programmeerde met VanderLinde als corona-testcase een band met een vast publiek.

Blije gezichten tijdens opening concertseizoen in Vanslag Borger

Podium VanSlag in Borger programmeerde met VanderLinde als corona-testcase een band met een vast publiek. Foto: Harry Tielman

Met het Groningse VanderLinde opende cultuurpodium Vanslag in Borger zaterdag het nieuwe concertseizoen. Met veertig bezoekers uitverkocht, geheel coronaproof.

Zes maanden klonk er geen muziek in de Willibrordkerk. Na het optreden van de rootsband T-99, eind februari, werd het er angstwekkend stil. Goed, de koning kwam nog eens langs om zich te laten informeren en mensen een hart onder de riem te steken, maar met cultuur had dat verder weinig te maken. Artistiek directeur Henk Eggens had al snel in de gaten dat voor het cultuurpodium zorgelijke tijden waren aangebroken als gevolg van Covid-19.

Hij liet zich niet uit het veld slaan. Samen met de vrijwilligers heeft hij stinkend zijn best om er wat moois van te maken. Het resultaat van al die inspanningen is een volledig aan de coronavoorschriften aangepaste zaal. Met dank aan onder meer een financiële bijdrage van Kickstart Cultuurfonds.

 De zaal wordt nu in de breedte gebruikt. Waar normaliter 120 mensen konden zitten, kunnen nu veertig bezoekers plaatsnemen op luxe genummerde stoelen die worden geleend van Kielzog in Hoogezand. Eggens is er bestuurslid, vandaar. ,,In dat theater hebben we een setting gemaakt waar nu 120 mensen kunnen zitten. Het ziet er geweldig gaaf uit, met minimale kosten.”

Door een ringetje

Eggens’ eigen zaal ziet er op de openingsavond uit om door een ringetje te halen. Sfeervol en tot in de puntjes verzorgd. De luchtkwaliteit is gewaarborgd door een klimaatsysteem dat de 1700 kubieke meter 3,5 keer per uur ververst. ,,Alleen buiten is meer frisse lucht.”

Wie wil, kan een mondkapje krijgen of er een met opdruk van VanderLinde aanschaffen. Aan alles is gedacht, meer kan je niet doen als organisator in barre tijden. Voor alle zekerheid ontvangt de bezoeker vooraf de richtlijnen nog eens per mail. De drie A4-tjes maken duidelijk dat Vanslag de zaak uiterst serieus neemt.

Moet ook, vindt Eggens, want als bezoekers na al die tijd toch weer de stap wagen en een slechte ervaring meemaken doordat het bijvoorbeeld te warm of benauwd is, komen ze niet weer. ,,Ze moeten nog wel een drempel over, ze zijn terughoudend.”

Voor de aftrap van het seizoen heeft Eggens VanderLinde gevraagd. Om ervaring op te doen met professionele muzikanten die weten hoe het werkt in Vanslag. ,,En deze band heeft een vast publiek. Voor mij een goede testcase om te kijken hoeveel zin de mensen erin hebben. Ik heb ook wel van mensen gehoord dat ze er eigenlijk nog niet aan toe waren. Die hebben zich de hele zomer opgesloten en de drukte niet opgezocht. Voor hen was dit de eerste keer dat ze weer ergens naar toe zijn gegaan.”

Gitaarleraar

Voor de muzikanten Arjan van der Linde en zijn begeleiders Christof Bauwens en Wietze Koning zijn het ook belabberde tijden. Gelukkig konden ze onlangs nog wel een nieuwe plaat opnemen in België, maar optredens zijn er maar mondjesmaat.

Voor Bauwens is dit pas zijn vierde optreden dit jaar, hij moet het nu hebben van zijn werk als gitaarleraar bij het Noorder Muziek Instituut (Groningen) en de Academie voor Popcultuur (Leeuwarden).

De speciale omstandigheden dwingen de muzikanten na te denken over hoe de muziek het beste overeind blijft. VanderLinde heeft ervoor gekozen drummer Fokke de Jong thuis te laten. Dat scheelt ruimte op het podium. En volume.

Het drietal is gretig en schotelt twee sets van een uur voor, een greep uit het straks acht studioplaten tellende oeuvre. ,,Dixie down blues! Over een man die zijn laatste ritje gaat maken.”

Bij een enkel nieuw werk, zoals dat lied over zijn vader die kampte met een bipolaire stoornis, plaatst zanger, bassist, componist, tekstschrijver en roerganger Van der Linde een lessenaar dichterbij om de tekst te kunnen lezen. Hij bekent er zelf een hekel aan te hebben, maar nood breekt wet.

Niet meezingen, wel klappen

Het publiek houdt zich keurig aan de voorschriften, in Borger geen Grapperhaus-momentjes. Ook het verbod op spreekkoren wordt nageleefd, meezingen blijft achterwege. Klappen mag en dat gebeurt dan ook. Natuurlijk, het blijft allemaal wat behelpen, maar aan het publiek is te merken dat iedereen blij is dat er tenminste iets mogelijk is.

Eggens toont zich na afloop een tevreden man. De kop is eraf en met de nieuwe opstelling kan hij ondanks alles vooruitkijken. Tot januari staan er dertien concertavonden op de planning, van Pé en Rinus (uitverkocht) en Stephanie Struijck tot Bert Hadders/Herman Sandman en King Of The World.

Van der Linde bedankt voor de kerk, waar hij staat te roken, persoonlijk de bezoekers voor hun komst. Een vrouw uit Delfzijl vertelt over haar aanstaande verhuizing, twee andere dames complimenteren hem. ,,Het deed wel wat denken aan Crowded House.” ,,Daar ben ik groot fan van”, antwoordt hij. De net aangeschafte cd’s moeten ook nog worden gesigneerd. Met een fles tussen zijn benen geklemd, klaart hij de klus.

menu