Bob Dylan 75: ,,D’r zit n gekke Amerikoan aan de bar kovvie te drinken”

Bob Dylan. FOTO ANP

Vandaag blaast Bob Dylan 75 kaarsjes uit op zijn verjaardagstaart. Dylan heeft wel eens opgetreden in Groningen. Journalist Herman Sandman tekende enkele jaren geleden deze Dylan-anekdote op uit de mond van Albert Hogeveen, destijds manager van Boekhandel Scholtens Wristers.

Bob Dylan, dé Bob Dylan, bracht tijdens Europese tournees wel eens een bezoekje aan het noorden van Groningen. De beroemde Amerikaanse singer/songwriter ging dan fietsen in de buurt van Noordpolderzijl. Hij vond het Hogeland mooi. De streek, het landschap, deed hem denken aan het gebied waar hij vandaan kwam, Duluth, Minnesota.

Te mooi om waar te zijn

Ik had geen reden om aan de woorden van Hogeveen te twijfelen, maar het klonk te mooi om waar te zijn. Tot ik enkele weken later met Douwe van der Bijl in café De Drie Uiltjes zat. Douwe toonde zich een Dylan‑fan en ik vertelde wat ik had gehoord.“Hm”, zei hij.Daarop kwam hij met een nog mooier verhaal.Henk Scholte, onze Henk Scholte, in stad en ommeland bekend als verhalenverteller en folkzanger, was op een goede dag in Noordpolderzijl en stapte ’t Zielhoes binnen.

,,As hai zien koffie moar betoalt"

“Hou is t?”, vroeg Henk aan de waard, de fameuze (inmiddels overleden) Siert van Warner.“Rustig”, was het antwoord, “d’r zit allennig n gekke Amerikoan aan de bar kovvie te drinken.”Waarop de blik van Scholte richting hoek van de bar ging en hij bijna een hartverzakking kreeg. Bob Dylan. Scholte begon vervolgens tegen de kroegbaas uit te varen: “Dat is gain gekke Amerikoan. Waist doe wel wel dat is??!! Dat is Bob Dylan!!!” Van Warner was bepaald niet onder de indruk: “Dat kin mie hailemoal niks schelen. As hai zien koffie moar betoalt.”

Een bron is geen bron

Een regel in de journalistiek is dat je kunt publiceren als een verhaal door drie onafhankelijke bronnen wordt bevestigd. Ik vond twee mooi zat en schreef er een column over in de Groninger Gezinsbode. Het – naar het zich laat aanzien waargebeurde – verhaal zong zich binnen de kortste keren rond in Groningen en omstreken. Iemand belde zelfs de VPRO en het verhaal werd onmiddellijk gekopieerd naar diverse sites. Het liet mij evenmin los en ik dacht, laat ik het Bob gewoon vragen.

Er is een officiële site, met een e‑mailadres. En wie niet waagt, die niet wint, nietwaar? Het duurde even, maar verdomd, ik kreeg een mailtje terug:

Dear Mr. Herman Sandman,

The story is correct, though it happened quite a few years ago, in the early nineties maybe.
We had a concert in the City of Groningen. Somebody knew I was fond of biking and that the area, wich you call highland, was like the landscape around my hometown, Duluth, Minnesota. I remember names like Usquert, Stitswerd, Zandeweer.

,,We drank coffee in a café, with a strange owner. He just sat there"

We drank coffee in a café, with a strange owner. He just sat there. But you know, I liked it, because it was the first place where people didn’t gaze at me. When paying my coffee I had the funny feeling that he didn’t trust me at all, not knowing who I was. And you are right: a white bearded man came in. He looked like a fiftie year old Jezus with a hangover. It was a druïde, I guessed. But the strangest thing happened the next day, when we where in a place called Beecham (is that correct?). We entered a bar and there was David Crosby… Very weird.

With respect, Bob.

Waarop ik weer antwoordde:

Dear Mr. Dylan,

The white bearded man was Henk Scholte. He is a famous storyteller and folksinger, in a band called Törf.
The place is not Beecham, but Veendam, famous for its Jugendstil‑houses.
The name of the café was ‘t Aaierdoppie. It doesn’t exist anymore.
The bartender who looks like a twin brother of David Crosby is Bé Wever.’

Dit verhaal verscheen voor het eerst in de Groninger Gezinsbode. De volledige versie van het verhaal is in zijn geheel (in het Engels) terug te lezen op het blog van Herman Sandman.

menu