Daniël Lohues, winnaar van de Culturele Prijs van Drenthe.

Daniël Lohues dolblij met Drentse cultuurprijs: 'Als kerkorganist was ik al blij met een Mars-reep met Kerstmis'

Daniël Lohues, winnaar van de Culturele Prijs van Drenthe. Foto: Reyer Boxem

Het is een raar jaar voor iedereen, ook voor Daniël Lohues. Waar hij begin dit jaar nog in de put zat, staan de mondhoeken nu weer omhoog.

Vrijdag werd bekend dat de zanger, muzikant, liedjesschrijver, producer en columnist de Culturele Prijs van Drenthe krijgt, de hoogste onderscheiding van de provincie. Het bijbehorende geld, 10.000 euro, wordt op zijn bankrekening gestort. De bronzen legpenning krijgt een plek op de schoorsteenmantel in Erica.

En die is al behoorlijk vol. ,,Annie M.G. Schmidt staat erop. Een Edison. De ereburger van Emmen. Dagblad van het Noorden-prijs. Vlinderprijs. De Johanna van Buren-prijs”, somt Lohues op. ,,En ik ben helemaal niet van de prijzen. Ik heb ook nooit meegedaan met talentenjachten. Toen ik begon als kerkorganist was ik al blij met een Mars-reep met Kerstmis.”

Lohues krijgt de Culturele Prijs voor zijn verdiensten voor de cultuur van Drenthe. ,,Hij is een ambassadeur voor de provincie, laat zijn Drentse wortels en trots op Drenthe doorklinken in zijn liedjes en columns”, aldus het juryrapport.

‘Te gek dat mensen het zo waarderen’

,,Fantastisch. Geweldig. Helemaal te gek dat de mensen het zo waarderen. Ik ben zeer vereerd”, reageert de opvolger van Cor Kalfsbeek en Harry Cock. ,,Maar, tegelijkertijd, het heeft ook iets ongemakkelijks, dat je ambassadeur wordt genoemd. Ik draai het om: als dat wat ik maak goed is voor de Drentse taal of voor Drenthe, dan is dat mooi meegenomen. Maar daar doe ik het natuurlijk niet voor.”

Waar doet hij het dan wel voor, muziek maken, in het Nedersaksisch zingen en columns schrijven? ,,Het is eigenlijk heel eenvoudig: Het geeft het leven een beetje zin. Ik kan liedjes schrijven. Ik heb mij er een beetje in verdiept. Op een of andere manier geeft mij dat zin. De laatste jaren merk ik ook dat het andere mensen zin geeft. En troost biedt.”

Hij vertelt over de reacties op zijn werk. Vooral sinds hij in de theaters speelt, zoeken mensen contact. ,,In het begin vond ik dat wat ongemakkelijk, al die persoonlijke mails. Maar het is erbij gaan horen dat mensen in geval van rouw of vreugde in de laptop klimmen en een berichtje sturen.’’

Hij vertelt over berichtjes van mensen die naar Noordoost-Nederland zijn terug verhuisd en naar Hier kom ik weg verwijzen, over geboortekaartjes met de naam Annelie, over voetbalsupporters die in het stadion van FC Emmen zijn liedteksten zingen. ,,Dat is zo’n maffe ervaring. Een vreemde mengeling van trots, plezier en gene.”

‘Zelf luister ik die albums nooit terug’

Op 2 december is het 25 jaar geleden dat het eerste album van Skik verscheen. RTV Drenthe staat er zaterdag bij stil middels een televisieprogramma waarin een nieuwe generatie muzikanten Skik-nummers vertolken. Een wonderlijke ervaring, noemt Lohues het. ,,Ik weet niet hoe dat gaat voelen. Het is een eer dat mensen met die muziek bezig willen zijn. Zelf luister ik die albums nooit terug. Ik máák die platen, van schrijven en spelen tot en met mixen en masteren.”

Kort na het verschijnen van zijn album Sowieso begin dit jaar annuleerde Lohues op doktersadvies onverwachts zijn theatertour. Wat was er mis? ,,Na de dood van mijn moeder ben ik uit balans geraakt”, vertelt hij. ,,Ik stortte mij op het opnemen en schrijven, de studio in, dag en nacht. Eigen muziek, andere bands. Twee, drie platen door elkaar. Toen werd ik er ook nog eens letterlijk ziek bij.”

‘Met wandelen en fietsen weer in balans gekomen’

Lohues mankeerde van alles. ,,Het was even schluss. Met veel rust en nadenken, met wandelen en fietsen ben ik weer in balans gekomen. Twee weken nadat ik de tournee annuleerde, kwam corona en annuleerde iedereen zijn tour. Het was mooi weer, ik ben gaan wandelen en vrij snel ging het daarna weer goed. Gelukkig maar. Want het was niet best.”

Afgaand op recente activiteiten, gaat veel als vanouds. Lohues vertaalde een kinderboek naar het Drents, De Gruffalo . Hij las het boek ook voor, net als Herman Finkers en Marlene Bakker. Hij werkte samen met Hannah Mae en Rob Dekay, schreef afgelopen zomer voor het nieuwe album van Rob de Nijs. In augustus zat hij een maand in de studio met Douwe Bob.

Lohues verlangt weer naar optreden, zegt hij. ,,Het theater in. Vleugel d’r bij. Verhalen vertellen. Maar ja, dat zit er nog niet in. Ik wil niet iedere keer een tour boeken en dan moeten verzetten. Ik mis het verschrikkelijk, maar wil er niet te veel over nadenken. Ik kijk het gewoon even aan. Ondertussen schrijf ik.”

De uitreiking van de Culturele Prijs laat vanwege corona even op zich wachten. Mede op verzoek van Lohues zelf. ,,Laten we eerst maar even wachten tot het allemaal voorbij is. Tot het weer vertrouwd is dat we met meer mensen bij elkaar kunnen komen”, zegt hij. ,,Je moet het gevaar niet op zoeken.”

menu