In het eerste deel van het 'In Vrijheid'-concert in De Oosterpoort in Groningen kwamen de liedjes van de jonge muzikanten voorbij. Foto: Mariska de Groot

NNO viert 75 jaar vrijheid met jonge popmusici en Beethoven (★★★★☆): Dansen tot je erbij neervalt

In het eerste deel van het 'In Vrijheid'-concert in De Oosterpoort in Groningen kwamen de liedjes van de jonge muzikanten voorbij. Foto: Mariska de Groot

Het Noord Nederlands Orkest presenteert deze week samen met musici van het Prins Claus Conservatorium en jonge popmuzikanten een bijzonder concert. Woensdagavond was de aftrap in Groningen.

Het NNO kan niet genoeg geprezen worden voor projecten als In Vrijheid . Omdat het 75 jaar geleden is dat de Tweede Wereldoorlog eindigde, vroeg het orkest jonge muzikanten uit het Noorden om liedjes te maken over vrijheid, vrede en democratie.

De tien beste inzendingen werden gearrangeerd en de makers ervan delen deze week het podium in Groningen, Drachten en Assen met musici van het NNO en het Prins Claus Conservatorium.

Gelikte show

In een gelikte, strak gechoreografeerde show van 40 minuten komen de liedjes in hoog tempo voorbij. Ze worden fraai aan elkaar gedicht door spoken-wordartiest Myron Hamming en zijn echo Jody Berghuis, met variaties op het gedicht Vrijheid van Paul Éluard.

Dat sommige jonge artiesten in de zenuwen van het moment moeite hebben om toon te houden, zij ze vergeven. Er staan veel mooie momenten tegenover, zoals het engelengezang van Yrsa Joosten en Madelief Gal vanaf de balkons in Zweef weg .

Tekst gaat verder onder de video.

Nina Beurskens maakt met Warrior Child misschien wel de meeste indruk, al wordt ook haar prachtige stem woensdagavond weggeblazen door de orkestrale begeleiding.

Want dat is een probleem dat hopelijk in de komende concerten wordt opgelost: de volumebalans tussen de musici van conservatorium en NNO en de jonge muzikanten was beroerd. Zo gauw de begeleiding op volle kracht speelde, was de zang niet meer te verstaan, waardoor veelbelovende, swingende songs als Grateful en Cold streets verzopen.

Antony Hermus is een getalenteerd redenaar

Waar twee jaar geleden, in een soortgelijk project rond het einde van de Eerste Wereldoorlog, nieuwe popliedjes werden gecombineerd met Benjamin Brittens War Requiem , staat nu de Zevende symfonie van Beethoven geprogrammeerd.

Omdat het podium moet worden omgebouwd en er in coronatijd geen pauzes meer zijn, mag de vaste gastdirigent van het NNO, Antony Hermus, laten zien dat hij een getalenteerd redenaar is. Zijn voordracht van het gedicht Vrijheid van Éluard is indrukwekkend.

‘Zevende symfonie’ het spetterende hoogtepunt

Dat hij ook kan dansen, bewijst Hermus daarna bij de uitvoering van Beethovens Zevende , het spetterende hoogtepunt van de avond. En er wordt wat afgedanst in die symfonie. Het feestgedruis barst los met het vreugdevolle Vivace , dat volgt op de langzame inleiding.

In het beroemde Allegretto wordt het ritmische geweld beteugeld tot een intieme treurmars, om in het derde deel uitzinnig los te barsten. Zo swingend als het begin van het Presto hebben we het deze avond nog niet gehoord.

,,Na de inleiding volgt zoveel vreugde en ritme dat je op wil staan en mee wilt dansen”, had Hermus het publiek vooraf voorgehouden. ,,De muziek herinnert ons eraan wat het is om vrij te zijn.”

Dat mag zo zijn, maar in het Allegro con brio waarmee deze symfonie besluit, hoor je ook de waanzin doorsijpelen die altijd op de loer ligt. Hermus’ extreem opzwepende interpretatie lijkt juist die bezetenheid te benadrukken, als keerzijde van de vreugde. Alsof hij wil zeggen: dansen zul je, tot je erbij neervalt.

menu