Annette Timmer (recths) interviewt Anjet Daanje tijdens De Literaire Hemel Buitengewoon in Amen.

Jaap Scholten en Anjet Daanje in de zon op het gras van De Literaire Hemel

Annette Timmer (recths) interviewt Anjet Daanje tijdens De Literaire Hemel Buitengewoon in Amen. Foto: DvhN

Na de uitbraak van het coronavirus ging ook De Literaire Hemel dicht. Zaterdag keerden de schrijvers en lezers terug in Amen.

Omdat het vertellen en luisteren niet binnen plaatsvond, maar op een grasveld naast café De Amer, en omdat het normale seizoen inmiddels voorbij is, had de bijeenkomst de titel ‘buitengewoon’ meegekregen. Buitengewoon waren inderdaad de stoelen: kunststof Aridondacks. Buitengewoon was ook het podium: een heuveltje bij een heg.

Daar werd om te beginnen Jaap Scholten geïnterviewd over zijn net verschenen roman Suikerbastaard . Dankzij interviewer Albert Haar, nog zonder de Zilveren Anjer van het Prins Bernhard Cultuurfonds, kwamen zo’n 35 toehoorders – meer mochten niet worden niet toegelaten – te weten dat Scholten zich wederom heeft laten inspireren door zijn familiegeschiedenis.

‘Er zijn kinderen in Ethiopië vernoemd naar uw opa’

Dus ging het gesprek al snel over hoe het machinebedrijf Stork in de jaren vijftig vanuit Twente jongens naar Ethiopië stuurde om daar de suikerindustrie verder te ontwikkelen. Scholten werd op het spoor gezet van deze geschiedenis toen na een lezing een man op hem afstapte en suggereerde dat er in Ethiopië nazaten van zijn grootvader rondliepen, Frans Stork.

Na enige omwegen ging het ook de over de voorkeur van Scholten voor het verleden en de degelijkheid, en in het geval van Suikerbastaard over wat het bedrijf Stork heeft gepresteerd. Waarbij de schrijver liet weten ‘een ongelofelijk afkeer te hebben van de consumptiemaatschappij’ en voorstander te zijn van het Rijnlandse Model. ,,Het puur Angelsaksische, aanhouder gedreven bedrijf is het einde van deze planeet”, sprak hij onder een instemmend applausje.

Niemand wilde de dikke pil met de kleine letters recenseren

Waar normaliter in De Literaire Hemel drie schrijvers aan het woord komen, omvatte het programma zaterdag optredens van twee auteurs. Na de pauze – drankje ophalen in het café – vertelde Anjet Daanje aan Annette Timmer over De herinnerde soldaat , een roman waarin een man die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn geheugen verliest en daarna wordt herenigd met zijn vrouw.

Aanvankelijk werd het boek nauwelijks opgemerkt. Niemand leek de dikke pil met de kleine letters te willen recenseren. Het tij keerde toen De herinnerde soldaat werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs en de prijs voor Het Beste Groninger Boek. Vier maanden na publicatie verscheen ineens een jubelende bespreking. Daarna begon het alsnog te lopen.

Inmiddels derde druk voor Het Beste Groninger Boek

,,Ik dacht: het wordt helemaal niets. Ik had het opgegeven en was aan een nieuw boek begonnen”, vertelde Daanje. ,,Ik was tamelijk verbijsterd dat het op de longlist van de Libris kwam.” De shortlist haalde De herinnerde soldaat uiteindelijk niet. Wel was er de bekroning tot beste Groninger fictieboek. Inmiddels is er een derde druk en zijn er veel enthousiaste lezersreacties. Dat was zaterdag wederom het geval.

Bijzonder aan het boek is ook de stijl: een voortdurende gedachtestroom, chronologisch opgesomd vanuit de derde persoon enkelvoud, met veelvuldig gebruik van het woord ‘en’. ,,Ik wilde het in een adem door laten gaan. Bedoeling was aanvankelijk om het zonder punten, alinea’s en witregels te schrijven”, vertelde Daanje.

En hoe gaat het verder met De Literaire Hemel? Buiten in de zon kan het, maar kan en mag het in het najaar ook binnen? Niemand die het weet. ,,Hou ons in de gaten”, adviseerde Annette Timmer.

menu