De soundtrack van de verkiezingen

Republikeinse conventie in juli 2016. Foto: ANP

De beste omschrijving voor de Amerikaanse verkiezingen is toch het woord 'spektakel': de meeste speeches en debatten gaan gepaard met lichtshows en vuurwerk waar menig rockband jaloers op mag zijn. Muziek speelt dan ook een grote rol bij de campagnes. Dit zijn de nummers die de verkiezingen van 2016 kleur gaven.

Twisted Sister - We're Not Gonna Take It

Het befaamde moment toen Trump omlaag kwam op een roltrap om zijn kandidatuur aan te kondigen werd opgeleukt door Keep On Rocking in the Free World van Neil Young. Een ander nummer werd echter tekenend voor Trumps tocht naar de top van de Republikeinse partij: Twisted Sisters We're Not Gonna Take It werd de soundtrack voor een nieuwe beweging aan de rechterkant. Gek genoeg hebben beide artiesten gezegd dat zij niet willen dat Trump hun muziek gebruikt, maar beschouwt de zanger van Twisted Sister hem als een 'friend and a class act' .

Katy Perry - Roar

Lang geleden, toen het bij Hillary nog niet om haar emails ging, werd vooral het feit dat ze een vrouw is benadrukt. Vrouwelijke artiesten stonden in de rij om steun te betuigen, zoals in de a capellaversie van Rachel Plattens 'Fight Song'. Meest nadrukkelijk aanwezig was Katy Perry, wiens 'Roar' werd omgedoopt tot feministisch anthem. Hiervoor heeft ze wel even de tekst " I stood for nothing, so I fell for everything " overgeslagen toen ze bij de Democraten mocht zingen.

YG & Nipsey Hussle - FDT (F*ck Donald Trump)

Trump heeft een moeilijke relatie met hiphop. Voor hij zichzelf kandidaat stelde (en gewaagde uitspraken deed) werd hij vaak genoemd als een metafoor voor rijkdom en succes: van de jaren negentig tot in 2014 was hij een bekende naam in de rapwereld. Toen hij als kandidaat op z'n zachtst gezegd twijfelachtige statements over latino's en Afro-Amerikanen maakte sloeg de relatie om. YG en Nipsey Hussle verwoorden met hun samenwerking het sentiment van velen in de hiphopcommunity.

Rodney Carrington - Vote for Trump

Over het algemeen zijn muzikanten vaak vrij links ingesteld, maar er is één genre met een grote voorliefde voor de Republikeinen: country. Ook Trump is met zijn retoriek over een verloren Amerika dat we met het zweet op de rug (of op die van Mexicanen) weer groots kunnen maken populair. En laten we eerlijk zijn, "he's gon' make 'Merica great again" klinkt vrij goed met een zuidelijke twang .

Disclaimer: Rodney Carrington is een comedian, maar de ironie ontgaat veel Trump-aanhangers.

Tim Heidecker/Father John Misty - Trump's Private Pilot

Maar zoals gezegd zijn de meeste muzikanten niet erg gesteld op The Donald. Vijftig van hen zijn verzameld onder het project 30 Days, 50 Songs , wat door de Washington Post werd beschreven als een afspeellijst die Trump verschrikkelijk zou vinden . Poëtisch hoogtepunt is een lied van komiek Tim Heidecker, waarin de piloot van Trump overweegt zijn vliegtuig in een veld te boren. Volgens folkzanger Father John Misty, die het nummer prachtig coverde, is de boodschap een van "machteloosheid, wanhoop, en de ironie van monsters die meer monsters creeëren."

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur
Presidentsverkiezingen VS
menu