De hobby van de Groninger Marco van Dalfsen loopt uit de hand. Hij verzamelt democassettes en heeft er bijna vijfduizend. Morgen brengt hij drie cassettes opnieuw uit en presenteert daarmee zijn label Diggin’ Demos.

Deze Groninger verzamelde al 5000 muziekdemo's en brengt drie bijzondere nu opnieuw uit onder een eigen label

De hobby van de Groninger Marco van Dalfsen loopt uit de hand. Hij verzamelt democassettes en heeft er bijna vijfduizend. Morgen brengt hij drie cassettes opnieuw uit en presenteert daarmee zijn label Diggin’ Demos. Foto: Marco van Dalfsen

De hobby van de Groninger Marco van Dalfsen loopt uit de hand. Hij verzamelt democassettes en heeft er bijna vijfduizend. Donderdag brengt hij drie cassettes opnieuw uit en presenteert daarmee zijn label Diggin’ Demos.

Wie denkt dat Marco van Dalfsen met vijfduizend tapes mooi op weg is heeft het mis. Hij is nog maar net begonnen. En hij is op een missie. ,,Ik wil alle Nederlandse demotapes verzamelen die tussen 1978 en 1993 zijn gemaakt. Dat zijn er naar mijn schatting tussen de vijftig- en tachtigduizend stuks.” Hij weet het, dit zal een onmogelijke missie blijken. ,,Maar ik doe het, omdat ik het leuk vind.”

Democassettes, kortweg demo’s, komen uit een vervlogen tijd. Ze waren vooral bedoeld om optredens mee binnen te halen of een platenlabel te interesseren. ,, Forcin’ a priest to bless my cassette… Just say a little prayer for my demo ”, rapte Patrick Tilon van Urban Dance Squad. En daarmee vatte hij de hoop samen die muzikanten hadden. ,,Muzikanten konden met een demo op zak dromen. Dankzij de cassette was het voor het eerst mogelijk zonder platenlabel wat uit te brengen, al bleef het doel vaak een elpee te maken.”

‘Als muzikant gefaald, maar nu laat ik anderen shinen’

Van Dalfsen (Havelte, 1970) kocht zijn eerste demo als prille twintiger: Christ hunt van het Drentse God Dethroned. Tegenwoordig werkt hij bij een Gronings architectenbureau, maar ooit speelde hij zelf gitaar in de metalband Crash Course. Helaas, een demo werd niet gemaakt. ,,Als muzikant heb ik gefaald”, zegt hij met een knipoog. ,,Maar ik pak nu het podium door anderen te laten shinen.”

Vijf jaar geleden sloeg het verzamelaarsvirus genadeloos toe. Hij kon de verleiding niet weerstaan en kocht via Marktplaats voor 50 euro een doos met vijfhonderd demo’s. ,,Daarvan kende ik alleen Visions Of Johanna, een voorloper van Johan. Mijn hart sloeg over, dit was een onontdekte bron.” Het schatgraven was begonnen. Binnenkort koopt Van Dalfsen weer een partij van duizend cassettes. Van een voormalige promotor.

‘Juist de verhalen van onbekende bands zijn mooi’

Hoewel hij eerst nog stiekem hoopte een geheime en waardevolle demo te ontdekken van een later beroemd geworden band, bleek het al snel veel leuker juist de verhalen van bands waarover niets bekend is boven tafel te krijgen. ,,Dat is ook mijn belangrijkste doel, het achterhalen van wie op de tape staan. Wat waren hun dromen en wat is ervan uitgekomen? Vervolgens is het een kwestie van archiveren en inzichtelijk maken op de website. De muziek digitaliseren en online zetten is de laatste stap.”

Via zijn kanaal op YouTube zijn meer dan 250 cassettebandjes te beluisteren. Heel soms doet een muzikant moeilijk over het online zetten van muziek. ,,Ik probeer altijd toestemming te vragen, maar als iemand het niet wil respecteer ik dat natuurlijk. De demo’s zijn toch een soort baby’s van de muzikanten. Maar in de meeste gevallen vinden bands het alleen maar leuk. Ik herinner muzikanten aan de beste tijd van hun leven. En in sommige gevallen krijgen de bandleden naar aanleiding hiervan weer contact met elkaar.”

Hij koestert de demo No aids in hell (1987) van Mysto Dysto uit Coevorden. ,,Een klassieker in de metalwereld. Zo goed!” Dat niet alleen rock- en popbands demo’s maakten, bewijst het Groningse hiphopcollectief Zombi Squad. ,,Een van de meest beluisterde demo’s.”

Drie demo’s uitgebracht

De eerste demo die Van Dalfsen nu opnieuw uitbrengt, is van het Amsterdamse Bob, Carol, Ted & Alice. ,,Na bijna dertig jaar kreeg die band voor het eerst een reactie op de demo die toen is rondgestuurd… Van mij.” In het magazine – De demograaf nr. 01 – dat bij het tapeje zit, wordt het verhaal van de voorloper van Scram C Baby uit de doeken gedaan.

En om die verhalen draait het mede. Hij vertelt enthousiast over Jerry Turner, een man die nu 55 jaar in de muziek zit onder 25 bandnamen. ,,Ooit protegé van Willem van Kooten, trad op in TopPop met draaiorgeldisco en hoorde Sting in 1977 vertellen over het leuke meisje dat hij net had ontmoet op de Wallen: Roxanne. Geweldig verhaal. Van zijn band Moscow Tops breng ik ook een cassette opnieuw uit.”

,,Ik heb geen ambitie een platenlabel te runnen. Het uitbrengen van wat cassettes helpt om aandacht voor mijn missie te genereren.” Wat Van Dalfsen doet, doet in Nederland eigenlijk alleen het poparchief dat valt onder de Groninger Archieven ook structureel. ,,Maar er zou een nationaal poparchief moeten komen. Onder Beeld en Geluid bijvoorbeeld. Om alles bijeen te brengen voor muziekminnend Nederland en historici. Dit alles om te voorkomen dat deze muziek vergeten raakt.”

De labelpresentatie van Diggin’ Demos vindt donderdagavond vanuit Groningen plaats via een YouTube-stream . Meer informatie: www.diggindemos.nl .

menu