Honderden wilgentenen vormen een cirkel in de Hortus Botanicus van Haren.

Een groene kom in de Hortus botanicus om na te denken over de klimaatverandering

Honderden wilgentenen vormen een cirkel in de Hortus Botanicus van Haren. FOT DVHN

Voor de tiende keer is een beeldenroute uitgezet in de Hortus Botanicus van Haren. Dankzij Merijn Vrij nu ook met landart.

Vanaf grote afstand bezien, lijkt het een rietkraag: een plukje groene stengels die boven het maaiveld uitsteken en zachtjes buigen in de wind. Maar wie het schelpenpad volgt, ziet al snel dat tussen het haver op een akkertje in de Hortus Botanicus in Haren honderden wilgentenen in een cirkel groeien. Wie daarna doorloopt wordt uiteindelijk door die lange tenen omringd en ingesloten.

Wat nu? Terug de tuin in? Of even stilhouden en deel uitmaken van de omringende staken en bladeren? Aangespoord door een tekstbord aan het begin van het schelpenpad valt de keuze op het laatste. Contemplatio Salix , de naam die kunstenaar Merijn Vrij aan zijn verzameling van driehonderd wilgentenen heeft gegeven, nodigt uit om na te denken over klimaatadaptie.

Hoe kunnen we ons aanpassen aan het veranderend klimaat

Vrij vertaald komt het neer op mijmeren over de vraag of we ons kunnen aanpassen aan het veranderend klimaat. Het antwoord, ingefluisterd door Vrij, luidt ja. Bijvoorbeeld door niet voor een snelle oplossing te kiezen in de vorm van brommende, elektriciteit slurpende machines voor airconditioning, maar door de natuur meer tijd en ruimte geven. Nu is Contemplatio Salix nog jong. Straks is het een groene kom die ons beschermen kan.

Dankzij Henk Vos en Rob Verment worden in de Hortus al jaren beeldenroutes uitgezet. Sommige beelden zijn niet meer weg te denken, zoals Natura Magistra Artis van Els Otten, een gezwel van gekleurde knikkers die in 2011 aan een boom is bevestigd. Andere beelden mogen om minder duidelijke reden langer blijven, zoals de reuzenbouwsels van geverfd staal van Gjalt Blaauw die van vorig jaar zijn overgebleven.

De mens in zijn meest verkreukelde staat

Het merendeel is echter seizoenswerk. Van Jeroen Boersma is een aantal met veel zorg gemaakte boomzaagsculpturen te zien. Marko de Kok toont geometrische, schijnbaar zwevende beelden van roestvrij staal. Koen de Vries laat nadrukkelijk geboetseerde bronzen zien die de mens laat zien in zijn meest verkreukelde staat. Meta Geerts exposeert onverwachte verbindingen: schermen waarin vilt met ijzer is vervlochten, een reuzensnoer met kralen van vilt en draden van koper.

Toen Vos en Verment hun route begonnen, deden jaarlijks meer dan twintig kunstenaars mee, voornamelijk afkomstig uit Noord-Nederland. In de loop der jaren is het aantal exposanten gehalveerd, maar het zoekgebied uitgebreid. Wat gebleven is, is een doordachte mix van figuratieve en abstracte beelden in verschillende volumes, die met verschillende technieken (beitelen, snijden, buigen, gieten) uit verschillende materialen zijn vervaardigd

Een link tussen tijdelijk en permanent

Met Contemplatio Salix van Merijn Vrij wordt een brug geslagen tussen de jaarlijkse beeldentoonstelling en structurele kunstingrepen elders in de hortus, zoals De rimpeling van Gabriël Lester uit 2017 en de Hortus hermitage , het siloverblijf van kunstenaarsduo Sjaak Langenberg en Rosé de Beer uit 2018. Kortom, een link tussen tijdelijk en permanent.

Ook vanwege de droogte maakt het nieuwsgierig naar hoe de wilgen er later dit jaar bij staan. Of nog spannender: volgend seizoen.

10 jaar kunst in de Hortus botanicus Haren, t/m 11 oktober. Reserveren verplicht www.hortusharen.nl

menu