Het Podium Trio rond de Groningse jazzgitarist Jan Kuiper bestaat dertig jaar en viert dat samen met de twee Amerikaanse gastmuzikanten waar ze de grootste successen mee behaalden.

Hoe was het Podium Trio ontstaan?

,,In 1985 kreeg ik de Podium Prijs, een landelijke stimuleringsprijs voor jonge jazzmusici. Ik had bedacht om tijdens de uitreiking te spelen met de vorige twee winnaars: trombonist Wolter Wierbos en saxofonist Paul van Kemenade. Het was alsof ik twee broers ontmoette. We speelden jazz, vrije improvisatie, pop, Afrikaans – het was een flexibel trio.’’

Louter winnaars dus, en met een opvallende bezetting.

,,Ja. Geen bas of drums. We zochten alledrie de vrijheid. Paul lag wat dichter bij de jazz, Wolter speelde meer ‘free’ en ik zat daar precies tussenin. Ik was degene die op gitaar ook de rol van drums en bas moest vertolken. Ritmes, grooves en melodie gingen naadloos in elkaar over. Echte Nederlandse jazz met heel subtiel samenspel.’’

Waar heeft het jullie gebracht?

,,We gaven honderden concerten. We werden prompt uitgezonden als ‘Hollands jazzproduct’ naar Canada en waren op talloze plekken in Duitsland uitgenodigd als hét Nederlandse jazztrio. We hebben een week in Berlijn gespeeld, in het Concertgebouw gestaan en op North Sea Jazz. In het Bimhuis hadden we een serie met gastmuzikanten: strijkers, Afrikaanse musici, drummers – je kon het zo gek niet bedenken.’’

In 1988 traden jullie op met bassist Jamaaladeen Tacuma en drummer Cornell Rochester.

,,Iedereen vroeg zich af, hoe ons trio zou klinken mét bas en drums. Dus nodigde ik de beste ritmetandem uit, die er toen was. Er werd meteen over geschreven dat het een ongelofelijke ontmoeting was tussen Afro-Amerikaanse jazz en Nederlandse piep-knor. De concerten waren helemaal uitverkocht. We hebben er vele keren mee getourd, over de hele wereld.’’

Het werd een band met twee gezichten?

,,Met die funkjazz van Tacuma en Rochester verdween de verstilde subtiliteit van het Podium Trio misschien wel een beetje. Eindelijk kon ik ook eens mijn ding spelen of een scheurende gitaarsolo inzetten. Bas en drums gaven een extra dimensie. Maar we begonnen een concert altijd met het basistrio.’’

In 2014 was er al een reünie?

,,Ja, toen werden we alledrie 57 jaar, terwijl we in 1957 geboren waren. Met die succesvolle tournee van ‘De Jongens van 57’ bleek dat we niet alleen qua leeftijd maar ook muzikaal verder gerijpt waren.’’

En nu dus een jubileum met de succesformatie?

,,Dat dertigjarig bestaan wilden we niet laten liggen. Dan heb je ‘parelmoer’ bereikt. Vandaar de naam ‘Boys of Pearl’. Tacuma en Rochester zijn ook verder gerijpt. Daarom gaan we niet terugblikken, maar muziek spelen die ons nu bezighoudt. We hebben nog steeds de spirit om mooie dingen te maken.’’

Boys of Pearl, Podium Trio met Jamaaladeen Tacuma en Cornell Rochester, zaterdag 5 maart in Remonstrantse Kerk, Coehoornsingel, Groningen. Aanvang 20.00 uur, toegang 20 euro (via www.blgroningen.nl).

Je kunt deze onderwerpen volgen
Cultuur