Illustratie: Infographics DvhN

Elke dag een tv-recensie: 5 mei is 4 mei niet

Illustratie: Infographics DvhN

We konden al verwachten dat de lustrumviering van onze vrijheid in enig chagrijn zou verlopen, nu niks mocht. Moest 5 mei dan ook een soort verlengde 4 mei worden?

Terecht was er op deze dag veel aandacht voor de koning en zijn worsteling met de, naast lijfelijke, ook verbale afzijdigheid van overgrootje Wilhelmina in haar Londense oorlogsjaren. Zo direct zei hij het overigens niet, maar zo direct bedoelde hij het wel. Dat was bijzonder en nieuwswaardig, ook een dag later nog.

Mag 5 mei verder voortaan, zelfs op momenten dat we zijn getroffen door welk vijandelijk virus ook, altijd in het teken staan van de bevrijding, van de vrijheid erna en van de vrijheden die wij ons daardoor nu kunnen permitteren?

Ik zag M van Margriet van der Linden, en hoe mooi en symbolisch de woorden ook waren van haar gasten - tweede en derde generatie Joden - het waren typische 4 mei-verhalen. Ze mogen nooit worden vergeten, als we tussendoor ook even durven te vieren. Ik pleit voor een heldere scheiding. Ook in moeilijke tijden.

Verder kan de presentatrice best minder aan papiertjesvoorbereiding doen en meer vragend ingaan op wat een gast net heeft gezegd. Wanneer schrijfster Ronit Palache meldt dat die opmerking van de koning in de Joodse gemeenschap heeft geleid tot discussie, wil ik wel graag even weten welke. In plaats van volgend onderwerp.

Het Bevrijdingsconcert, deze keer ín Carré in plaats van ervoor, was natuurlijk een kwestie van anti-viraal behelpen, maar probeerde nog wat. En dit stond zéker in het teken van de vrijheid. Al was het maar van de vrijheid om een foeilelijk decor te mogen gebruiken.

menu